این یکی دیگه از روایتهای «چه میشد اگه» آسیمن دربارهٔ عاشقهای کتابدوست که شاید عاشقدارن، شاید نه، و یه نوع تبلیغ برای جذابیتهای رستورانهای نیویورک است ... یک باریستای به اسم پیررو با شیرینی حرف میزنه بهشون و خورشید هم همچنان میتابه. این رمانکمدی دلپذیر از واژهها — نیمهبیگناه، نیمهتوطئهآمیز — بهطرز ملایمی خندهدار است ... اما سرعت داستان بهطرز غیرواقعی میزنه ... در همین حین، شریکهایشون تو صحنه ظاهر نمیشن، فقط بهعنوان ناامیدیهای مبهمی که تو دادگاه عاشقانه توجیه میکنن، حضور دارند ... آسیمن همانجور که همیشه مینوازه، این بار هم نتهای معمولش رو میکشه ... ایتالیا، که اینجا هم از نگاه فیزیکی و هم از نگاه زندگینامهای دور دیده میشه، بهطرز دیوانهوار رمانتیکسازی شده ... همچنین شخصیتهای تکراریاش رو هم میاره جلو: فارغالتحصیلان هنرهای آزاد که پولدارن اما از لحاظ عاطفی و جنسی خالیدستان، خستگیاشون با خونههای تعطیلاتی، شغل ثابت دانشگاهی و لباسهای دوختهشده تسکین میافته. این باعث میشه که دوستداشتنشون سخت باشه. پاول و کاترین، که هر دو در اواخر میانسالی هستن، هیچیک از اون تحقیرهای معمول این دوره عمر رو ندارن ... Room on the Sea یک خیال توی خیال است — یک رابطهٔ آخرین شانس که بهنظر غیرممکن میاد و با خیالپردازیهای مدیترانهای پشتیبانی میشه — با سطوح مختلفی از آرزوهای نادرست که اگر بهدلیل توانایی آسیمن در خلق لحظات هوشمندانه و بهیادماندنی نبود، ممکن بود تحملناپذیر بشه ... میشه این داستان کوتاه رو مثل لذت بردن از کانولی خورد: شاید مغذی نباشه، اما قطعاً آدمو بهدنبالش میندازه.
اتاقی بر فراز دریا
این یکی دیگه از روایتهای «چه میشد اگه» آسیمن دربارهٔ عاشقهای کتابدوست که شاید عاشقدارن، شاید نه، و یه نوع تبلیغ برای جذابیتهای رستورانهای نیویورک است ... یک باریستای به اسم پیررو با شیرینی حرف میزنه بهشون و خورشید هم همچنان میتابه. این رمانکمدی دلپذیر از واژهها — نیمهبیگناه، نیمهتوطئهآمیز — بهطرز ملایمی خندهدار است ... اما سرعت داستان بهطرز غیرواقعی میزنه ... در همین حین، شریکهایشون تو صحنه ظاهر نمیشن، فقط بهعنوان ناامیدیهای مبهمی که تو دادگاه عاشقانه توجیه میکنن، حضور دارند ... آسیمن همانجور که همیشه مینوازه، این بار هم نتهای معمولش رو میکشه ... ایتالیا، که اینجا هم از نگاه فیزیکی و هم از نگاه زندگینامهای دور دیده میشه، بهطرز دیوانهوار رمانتیکسازی شده ... همچنین شخصیتهای تکراریاش رو هم میاره جلو: فارغالتحصیلان هنرهای آزاد که پولدارن اما از لحاظ عاطفی و جنسی خالیدستان، خستگیاشون با خونههای تعطیلاتی، شغل ثابت دانشگاهی و لباسهای دوختهشده تسکین میافته. این باعث میشه که دوستداشتنشون سخت باشه. پاول و کاترین، که هر دو در اواخر میانسالی هستن، هیچیک از اون تحقیرهای معمول این دوره عمر رو ندارن ... Room on the Sea یک خیال توی خیال است — یک رابطهٔ آخرین شانس که بهنظر غیرممکن میاد و با خیالپردازیهای مدیترانهای پشتیبانی میشه — با سطوح مختلفی از آرزوهای نادرست که اگر بهدلیل توانایی آسیمن در خلق لحظات هوشمندانه و بهیادماندنی نبود، ممکن بود تحملناپذیر بشه ... میشه این داستان کوتاه رو مثل لذت بردن از کانولی خورد: شاید مغذی نباشه، اما قطعاً آدمو بهدنبالش میندازه.
برخی از نقدها
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
- André Acimanنویسنده
- تعداد صفحه۲۲۴
- چاپها و ویرایشها۲
- ناشرFarrar, Straus & Giroux، Faber & Faber, Limited
- شابک9780374613419
- Open Library