منو برگردوند به دوران قدیم؛ همون حال و هوای تکنفره که فقط میزدی بقیه رو سیاه میکردی و کیف میکردی.
007 First Light
منو برگردوند به دوران قدیم؛ همون حال و هوای تکنفره که فقط میزدی بقیه رو سیاه میکردی و کیف میکردی.
برخی از نقدها
کاش استیم برای بازیهایی مثل این، گزینه «متوسط» داشت. اگر بخوام به عنوان یک محصول به ۰۰۷ فرست لایت نگاه کنم، کاملاً بینقصه. راستش نمیتونم بگم بازی بدیه. گرافیکش خیرهکنندهست، از نظر فنی فوقالعادهست و بودجهاش توی تکتک جزئیات نمایش بازی داد میزنه. اما در عین حال، این بازی تجسم تمام اون چیزهاییه که باعث میشه وقتی صحبت از طراحی بازیهای ایایای امروزی میشه، چشمغره برم. - مبارزات ظاهر جذابی دارن، ولی خیلی زود تکراری میشن. هر چیزی که توی چند ساعت اول میبینید، دقیقاً همون چیزیه که تا تیتراژ پایانی باید انجام بدید. - هوش مصنوعی دشمنها به طرز شوکهکنندهای احمقه. توی درگیریهای شلوغ، خیلی پیش میآد که دشمنها همینطوری خشکشون بزنه و هیچ کاری نکنن، در حالی که رفیقاشون دارن بهتون شلیک میکنن یا داد میزنن «داره خشاب عوض میکنه، بزنیدش!» و خودشون همونطور بیحرکت میمونن. - مراحل «اوپن ورلد» عملاً هیچ عمقی ندارن. تقریباً همهشون یه فرمول تکراری دارن: یه مکالمه رو یواشکی بشنو، برو دنبال علامت روی نقشه، دکمه تعامل رو بزن و برو مرحله بعد. - مراحل «خطی» هم در واقع یعنی «دکمه جلو رو نگه دار و برو دنبال رنگهای زرد». - باند مدام با خودش حرف میزنه تا توضیح بده مرحله بعد باید چیکار کنه؛ انگار خیال میکنن بازیکن خودش نمیتونه بفهمه باید چیکار کنه. - اون یارهای که توی بیسیمه، هر مرحله ده بار لازم میبینه به باند بگه «تمرکز کن»، شاید برای اینه که یادتون نره دارید یه بازی ویدئویی میکنید. - تعداد کوئیکتایم ایونتهای کسلکننده و تنبلانهاش بیش از حد زیاده. - پازلها هم فقط برای وقتکشی و پر کردن بازی هستن. «در بسته است. از نردبونی که یه آیکون گنده روشه برو بالا، اهرم رو بکش، از یه نردبان دیگه برو بالا، یه اهرم دیگه رو بکش، برگرد پیش ماشین.» واقعاً هیجانانگیزه! - بازی با عجله انداختنتون توی موقعیت، شما رو گول میزنه تا گزینههای دیالوگ رو انتخاب کنید، ولی اصلاً اهمیتی ندارن و هر چی انتخاب کنید تهش به یه نتیجه میرسید. داستانش بد نیست؛ نه خوبه نه بد. احتمالاً تا چند ماه دیگه بیشترش رو فراموش کنم، ولی خب یه مقدار بهم خوش گذشت. اگه از اون آدمهایی هستید که فیلمهای اکشنی مثل جان ویک رو دوست دارن، احتمالاً از این بازی لذت میبرید. اما اگه دنبال عمق گیمپلی هستید، احتمالاً خیلی زود زده میشید و رهایش میکنید. من تا آخرش رو تحمل کردم و رفتم، ولی اگه مجبور باشم بین «توصیه میکنم» و «توصیه نمیکنم» یکی رو انتخاب کنم، میگم توصیه نمیکنم. چیزی که واقعاً درکش نمیکنم این همه نمره ۹ از ۱۰ هست. این اثر اگه فیلم بود عالی میشد، ولی به عنوان یه بازی ویدئویی، به نظرم اصلاً اونقدرها هم موفق نبوده.
اولین بازی باند بعد از ۱۴ سال که برای موبایل نباشه، و آیاوآی واقعاً ترکونده. از «آفرین ۴۷» رسیدیم به «آفرین ۰۰۷». جیمز باند با همون استایل همیشگیش برگشته به دنیای گیم.
دارم این نقد رو مینویسم و همزمان یه مارتینی میخورم؛ تکونخورده، نه همزده. ۰۰۷ فرست لایت یه بازی اکشن خیلی خوبه. یه جورایی ترکیبی از هیتمن، آنچارتد و یه سری المانهای واچداگز هست. بازی از الف تا ی مثل یه فیلم جیمز باند ساخته شده و ترکیب کاتسینها و گیمپلیش خیلی روانه. گرافیک بازی خیرهکنندهست و انتخاب بازیگرها و صداپیشگیها هم در سطح اوله. متأسفانه چون بازی یه خط داستانی داره که باید دنبالش کرد، شما رو دقیقاً همون جایی میبره که خودش میخواد؛ یعنی آزادی عملتون خیلی کمتر از بازیهای هیتمنه. توی مراحلی که ظاهرشون بازه و شبیه هیتمنه، گزینههای شما برای تموم کردن ماموریت به روشهای مختلف خیلی محدوده. اما اگه بخوایم قضیه رو از دید هیتمن نبینیم، یه بازی «پاپکورنی» فوقالعادهست. اون چند تا درگیری با اسلحه، سکانسهای مخفیکاری و مبارزات تنبهتن واقعاً لذتبخش هستن. بعضی جاها حس و حال دنیل کریگ رو منتقل میکنه که مثل یه دیوونهی وحشی سر و صورت بقیه رو میشکونه و راستش، این حس خیلی خفنه. بازی یه مود «شبیهسازی تاکتیکی» هم داره با کلی چالش به سبک هیتمن که واقعاً حال میده. در نهایت، این یه بازی درخشان از جیمز باند با یه داستان خوشساختهست که شروع شکلگیری شخصیت ۰۰۷ رو بهمون نشون میده. سرگرمی خالص که از نظر ساختاری کاملاً پخته و بینقصه. واقعاً لذتبخش بود.
اصلاً نمیفهمم چطور این بازی توی استیم «بسیار مثبت» نشده؛ تا الان که بهترین بازی اکشنِ داستانمحوری بود که تجربه کردم. نه تنها طراحی، نویسندگی و کدنویسیش عالیه، بلکه مثل ساعت کار میکنه و هیچ لگی نداره. کاش همه بازیها همینطور که نصب میشن، به اندازه این جذاب باشن. نه، این بازی هیتمن نیست. اما بله، دقیقاً همون چیزیه که هر کسی که تو بچگیهاش رویای جیمز باند شدن رو داشته، از یه بازی ۰۰۷ میخواست. دمتون گرم آیاوآی.
یه بازی جیمز باند واقعاً درست و حسابی؛ چیزی که خیلی وقت بود نداشتیم. گیمپلیش چرخ فلک رو از اول اختراع نمیکنه، ولی روان و قابلاعتماده و بازی باهاش لذتبخشه. تعادل بین بخشهای مخفیکاری و اکشن خیلی خوب رعایت شده و باعث میشه مراحل بدون اینکه تکراری یا اجباری به نظر بیان، سرگرمکننده باشن. داستانش واقعاً جذابه، ریتمش خوبه و لحظات کلیدی رو طوری پیش میبره که آدم دوست داره بدونه تهش چی میشه. حس و حال جاسوسی دنیای ۰۰۷ رو خیلی خوب منتقل کرده و طراحی هنری قوی و غوطهورکنندهش هم حسابی کمکش کرده. موسیقی متن هم واقعاً عالیه و مخصوصاً توی لحظات حساس، تاثیر زیادی روی اتمسفر کلی بازی میذاره. محیطها متنوع هستن و جزئیاتشون در حدیه که گشتوگذار توی دنیا لذتبخش باشه، بدون اینکه آدم گیج بشه. انیمیشنها و کاتسینها هم باعث شدن حس غوطهوری بیشتر بشه و بازی حالت سینماییتری بگیره. در کل، یه بازی امیدوارکننده و لذتبخشه، مخصوصاً برای طرفدارای جیمز باند. سعی نکرده زیادهروی کنه، ولی هر کاری رو که انجام داده، درست و به بهترین شکل انجام داده. 👍
بازی ۰۰۷ فرست لایت بد نیست، ولی نسبت به چیزی که ارائه میده، بیش از حد گرونه. بعد از یه بار تموم کردن، دیگه هیچ کششی نداره که دوباره بازش کنی؛ حالت مخفیکاری و بقیه مکانیکهای بازی هم زیاد جذاب نیستن. من جای این بازی، سری آنچارتد یا هیتمن رو پیشنهاد میکنم. قیمت این بازی فقط به خاطر هایپ و جوّش اینقدر بالاست و من قطعاً نسخه بعدیش رو نمیخرم. این بازی بیشتر برای کساییه که میخوان حس و حال دنیای باند رو تجربه کنن (که البته این بخش رو نسبتاً خوب پیاده کردن)، ولی از نظر گیمپلی، گزینههای خیلی بهتری هست که ارزش خریدشون بیشتر باشه. در نهایت، با این قیمتی که الان داره (قیمت کامل)، اصلاً توصیه نمیکنم.
واقعاً نمیتونستم استودیوی بهتری از آیاوآی برای ساخت بازی جیمز باند تصور کنم. کاملاً مشخصه که چطور تجربهی چندین سالهی ساخت سری هیتمن رو برای خلق ۰۰۷ فرست لایت به کار گرفتن، اما در عین حال تونستن بازیای بسازن که با هیتمن زمین تا آسمون فرق داره. قبل از انتشار، خیلیها نگران بودن و میگفتن «امیدوارم فقط یه نسخهی بریتانیایی از هیتمن نباشه» و واقعاً هم همینطوره. با اینکه کلی ایستر اگ و ارجاع به دنیای هیتمن توش هست (که عالی بودن)، اما هیچوقت این حس رو به آدم نمیده که داره یه کپی از هیتمن رو بازی میکنه و این یه امتیاز خیلی بزرگه؛ اون هم در حالی که من خودم بیش از ۱۰۰۰ ساعت بازیِ سهگانهی ورلد اوف اسسینیشن رو تجربه کردم. ظاهرش شبیه بازیهای بانده، حس و حالش بانده و گیمپلیش هم دقیقاً همونه که از یه بازی باند انتظار میره. شخصیتها عالیان، داستانش خیلی خوبه و سیستم تیراندازی هم بهترین چیزیه که آیاوآی تا حالا ساخته و حس فوقالعادهای داره. یه نکتهی اضافی: کلی لحظه تو بازی بود که با خودم میگفتم «دارم آنچارتد ۵: میان جاسوسها رو بازی میکنم؟» و به عنوان طرفدار اون سری، این موضوع باعث شد از خوشحالی لبخند از گوش تا گوشم باز بشه. یادم نمیاد آخرین بار کی توی یه بازی تکنفره و خطی، اینقدر لذت بردم و خوشحال شدم.
چه بازیای بود خدایی! بهترین بازی دنیا نیست ولی واقعاً قرصه. بدون هیچ شوخی و جدی جدی بهش ۰۰۷ از ۱۰ میدم. داستانش خیلی خوبه و گیمپلیش هم خوبه، هرچند یه سری ایراداتی داره؛ مثلاً احمقترین هوش مصنوعی دشمنی که تا حالا دیدم تو این بازی بود. برای یه بار بازی کردن خوش میگذره، ولی چون یه بازی بهشدت داستانمحوره، فکر نمیکنم دوباره برم سراغش و یه بار دیگه تمومش کنم.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان بازی
007 First Light is a brand new James Bond video game developed and published by IO Interactive. Featuring a wholly original Bond origin story, players will step into the shoes of the world's favorite Secret Agent to earn their 00 status.
- IO Interactive
- Xbox Series S/X
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 5
- ردهی سنی (ESRB)نوجوان، ۱۳ سال به بالا
- وبسایت رسمی




