دارم این نقد رو مینویسم و همزمان یه مارتینی میخورم؛ تکونخورده، نه همزده. ۰۰۷ فرست لایت یه بازی اکشن خیلی خوبه. یه جورایی ترکیبی از هیتمن، آنچارتد و یه سری المانهای واچداگز هست. بازی از الف تا ی مثل یه فیلم جیمز باند ساخته شده و ترکیب کاتسینها و گیمپلیش خیلی روانه. گرافیک بازی خیرهکنندهست و انتخاب بازیگرها و صداپیشگیها هم در سطح اوله. متأسفانه چون بازی یه خط داستانی داره که باید دنبالش کرد، شما رو دقیقاً همون جایی میبره که خودش میخواد؛ یعنی آزادی عملتون خیلی کمتر از بازیهای هیتمنه. توی مراحلی که ظاهرشون بازه و شبیه هیتمنه، گزینههای شما برای تموم کردن ماموریت به روشهای مختلف خیلی محدوده. اما اگه بخوایم قضیه رو از دید هیتمن نبینیم، یه بازی «پاپکورنی» فوقالعادهست. اون چند تا درگیری با اسلحه، سکانسهای مخفیکاری و مبارزات تنبهتن واقعاً لذتبخش هستن. بعضی جاها حس و حال دنیل کریگ رو منتقل میکنه که مثل یه دیوونهی وحشی سر و صورت بقیه رو میشکونه و راستش، این حس خیلی خفنه. بازی یه مود «شبیهسازی تاکتیکی» هم داره با کلی چالش به سبک هیتمن که واقعاً حال میده. در نهایت، این یه بازی درخشان از جیمز باند با یه داستان خوشساختهست که شروع شکلگیری شخصیت ۰۰۷ رو بهمون نشون میده. سرگرمی خالص که از نظر ساختاری کاملاً پخته و بینقصه. واقعاً لذتبخش بود.
خیلی باحاله. هنوز خیلی جلو نرفتم، ولی از همین الان عاشقش شدم. اتمسفر، استایل کارتونهای قدیمی دهه ۳۰، شوخیها، صداپیشگی و موسیقی جازش... همهچی عالی با هم ترکیب شده. گیمپلیش یه شوتر نسبتاً سادهست، ولی کارگردانی هنری و تم کارآگاه خصوصی باعث شده بازی کردنش واقعاً کیف بده.
خیلی باحاله. هنوز زیاد توی بازی پیش نرفتم ولی همین الانشم عاشقشم. اتمسفر، استایل کارتونهای قدیمی دهه ۳۰، طنز، صداپیشگی و موسیقی جازش... همهچی عالی با هم جور شده. گیمپلیش یه شوتر نسبتاً سادهست، ولی کارگردانی هنری و تم کارآگاه خصوصی باعث شده بازی کردنش واقعاً کیف بده.
I truly wished I could recommend it but unfortunately, in its current state, it's not enjoyable to play. There are far too many bugs and the combat system is neither tactical nor fun, it's just clunky and frustrating. Dodging system is bad and it's always a matter of spamming the attack to break the enemy's guard (who's countering us with the reaction speed of a guy on twelve lines of cocaine, like.. calm down bro). I finally gave up after a boss fight that was absolutely ridiculous against a fanatic dressed in white with two flails and totally on crack. Looks like the drugs were wild back in 1348. The game is beautiful, sure, and exploring is nice (even if it's always just long, empty stretches between fights), but the story isn't very original (basically: save the princess in distress) and the gameplay isn't quite there. Overall, it's not an incredible experience, and I'm truly disappointed because I had high expectations for this title. The game should have had a bit more development time and, above all, more extensive testing phases. It’s always tough to criticize the work of a small indie team who clearly poured so much time and love into their game, but the end result doesn't quite hit the mark. :/
I CAN'T STOP CLEANING. I WANT EVERYTHING TO BE CLEAN. PSHHHH PSHHHH PSHHHH. IT'S JUST LIKE THE FIRST ONE. IT'S SATISFYING. CLEAN. CLEAN. CLEAN. PSHHHH PSHHHH PSHHHH. PSHHHH. DOPE CLEANING AGAIN AND AGAIN.