✅ استتیک و حسِ هافلایف ۱ / گلدسرک
✅ طراحی نقشه پیچیده مثل دارک سولز ۱ با لوکیشنهای متنوع و شورتکاتهای قابل باز کردن
✅ لورِ الهامگرفته از موسسه SCP
✅ سیستم مهارت و امتیاز شخصیت به سبک پروژه زومبوئید
✅ نیازی به اکانت شخص ثالث نیست
✅ نتیجه: این رو با علم خار میکنم!
Glitchبازیکن
نقدهای بازیکنان
برخی از نقدها
مرتبسازی
مفیدترینمثبتها اولمنفیها اول
فیلتر نظر
همهتوصیه میکنندتوصیه نمیکنند
توصیه میکند۳۷۰٫۰ ساعت بازی@atReview
من از بازیهای بقا و کرفتینگ متنفرم، چون نبودِ داستان باعث میشه تکنفره بازی کردنشون افتضاح باشه-
آها، داستان دارید؟ خب، از بازیهای بقا و کرفتینگی متنفرم که وقت آدم رو با جمع کردن ۱۰۰ تا چوب برای ساختن یه دیوار تلف میکنه-
آها، مقدار منابع برای کرفتینگ کمه؟ و برای خیلی از منابع مکانیکهای خاص دارید؟ خب، از این متنفرم که آدم توی یه جنگل یا دشت تکراری گیر میکنه-
آها، محیط بازی مدرنه؟ و مناطقش با هم فرق دارن؟ خب، شرط میبندم محیطها خیلی کوچیک و بهشدت خطی هستن-
آها، روی طراحی مراحل حسابی دقت کردید که همهچیز منطقی باشه و میانبرهایی باشه که به اکتشاف کمک کنه؟ خب، شرط میبندم مبارزه با دشمنها خستهکننده و بهشدت-
آها، دشمنهای متنوع دارید که برای تازهکارها چالشبرانگیز و برای حرفهایها جذاب باشه؟ خب، شرط میبندم سازندهها بازی رو سریع دادن بیرون و بعدش ولش کردن-
آها، آپدیتهای مداوم دارید، پچهای کوچیک برای محتوای جدید و پچهای بزرگتر برای محتوای بیشتر؟ خب، شرط میبندم راهی پیدا نمیکنید که این نقد رو مثبت تموم کنید-
عالیه، از هر نظر نقطه اوج سبک بقا و کرفتینگه. برای دیدن ادامهاش لحظهشماری میکنم.
✅ استتیک و حسِ هافلایف ۱ / گلدسرک
✅ طراحی نقشه پیچیده مثل دارک سولز ۱ با لوکیشنهای متنوع و شورتکاتهای قابل باز کردن
✅ لورِ الهامگرفته از موسسه SCP
✅ سیستم مهارت و امتیاز شخصیت به سبک پروژه زومبوئید
✅ نیازی به اکانت شخص ثالث نیست
✅ نتیجه: این رو با علم خار میکنم!
سلیقهام نیست. از قبل میدونستم که شاید این بازی هم به دلم نمینشیند، اما بقیهاش تو چشمم خورد، فکر کردم شاید این همون بازی بقا باشه که میخوام. نه. پولش رو پس گرفتم، اما باز هم به همه شدیداً توصیه میکنم چون میدونم هدفش چیه و اون کارو فوقالعاده خوب انجام میده. فقط نتونست منو به آدمی که بازیهای بقا دوست داره تبدیل کنه.
این یکی از بهترین بازیهاییست که تو پنج سال اخیر بازی کردهام. فقط یک چیز دارم که میخوام به سازندگان این بازی فوقالعاده بگم: پیتزا رو قویتر کنید، بهخاطر زندگیام ازتون میخوام. لطفاً پیتزا رو بهتر کنید. ما ۲۸ ساعت تو یک ذخیرهسازی تازه صرف کردیم تا پیتزا بگیریم، و اون پیتزا اینقدر متوسط بود که واقعاً دلم گرفت. یه بحران معنوی هم برام پیش اومد. لطفاً پیتزا رو تقویت کنید، وگرنه شاید نتونم راه بهشت رو پیدا کنم. ممنون.
بیاعتراض: فقط سولو بازی کردم و تا آخرش برسم ۶۰ ساعت کشید.
واقعاً فکر نمیکنم تا حالا بازی دیده باشم که اینقدر خوب ژانرها رو بهم میچسبونه. همونطور که خیلیها گفتن، این حس و حالِ Half-Life 1 با مکانیکهای بقای Subnautica و جهانِ SCP. غلتاکه، فول کاستومایز، و اعتیادآور به یه حد دیوونهوار. فقط یک ران تدارکات دیگه، فقط یک بیس دیگه بسازم، فقط یک دقیقه دیگه (ساعت؟) که این مجتمع عظیم و به هم پیوسته رو کاوش کنم که توش گیر افتادم.
پیشنهاد میکنم کور برید، چون ترس از ناشناخته و لذت کشف همون اول منو قفل کرد، بعدش هم برای این ۶۰ ساعت فوقالعاده منو نگذاشت بره.
به یاد اولین بازیای که تمام دستاوردهاش رو جمع کردم.
با سه تا هماتاقیام تو حدود ۴۰ ساعت تمام دستاوردها رو گرفتیم و بازی رو هم بهصورت ساده تموم کردیم، ولی متأسفانه نتونستیم همه آیتمها رو جمع کنیم.
فقط ۱۰ روز تا فارغالتحصیلم مونده بود، پس میشه گفت قبل از فارغالتحصیلی چند تا خاطره خوب بهدست آوردم.
هر وقت تو استیم وارد میشم، واضحاً امروز رو به یاد میارم، واضحاً یادم میمونه که این سه تا هماتاقیام تو چند سال کوتاه جوانیام کنارم بودن.
و در آخر، برای ۲۱ سالم هم یک یادبود.
ویرایش دوم: این همه محتوا اضافه شد، اما دیگه کسی نیست که همراه من بازی کنه.
عصبیکننده... فقط به این خاطر که به «دیوار اکسس زودهنگام» برخوردی و میخوای بیشتر... خیلی بیشتر. من حسابی عصبانیام چون این بازی خوبه. و این تو این بازار عقبنشینیکرده پر از لعنتیها، چیزیه نادر.
ویرایش: نقشه راه جدید بعد از نسخهٔ ۱.۰... هنوز هم عصبانیکننده...
این نقد بدون اسپویلر است.
Abiotic Factor یه ترکیب عجیب و غریب از ژانرهاست. یه شبیهساز غوطهور، FPS، Survival Horror و البته Sandbox Survival. با حالت کو‑آپ حتی قویتر میشه. توی ظاهرش میتونه تمام تأثیراتش رو بپوشونه، اما سعی میکنه چیزی تازه ارائه بده. میگم یه موجود خیلی عجیبوغریب است، ولی بهطرز فوقالعادهای خوب. هنوز اوایل بازیه، ولی خیلی وعدهدار و از نظر سرگرمی هم حسابی میکشه.
شاید فکر کنید «خب، بیش از همه چی چیست؟» من بیشتر به سمت Sandbox Survival میرم، ولی مهمترین چیز توانایی شما برای ارزیابی وضعیت و تعیین مسیر خودتون با سبک بازی فعلیست. حس شبیهساز غوطهور قوی داره. حتی اگه روشهای «پوستکشی» متافوریکش به اندازه شبیهسازهای کلاسیک گسترده نیست، باز هم اجازه میده شخصیتتون خودش بازتابی از نحوه بازیکردنتون باشه. مثلاً اگر تحلیلگر دفاعیاید، بیشتر به نبرد میپردازید و شاید برای بهدست آوردن برتری توی جنگ، چند امتیاز تجربه کم بگیرید. یا شاید بیشتر به بقا متمرکزید؟ مخفیکاری گزینهٔ محکمیست، مخصوصاً وقتی میخواید به یه منطقهٔ ناشناخته وارد بشید. یا شاید با دوستاتون مینویسید؟ میخواید تیمپلیئر باشید، دوستاتون رو درمان کنید یا غذا بدنید؟ شما هم میتونید مثل Abiotic Factor یه ترکیب چندگانه باشید؛ سبک بازیتون میتونه با گسترش ابزارها تغییر کنه، شاید یک کلاس سلاح براتون بهتر از بقیه باشه. این هم تعیین میکنه که چطور میتونید با هر وضعیت، محیط یا دشمنی کنار بیایید. دقیقاً به همین دلیل باور دارم این بازی یک تجربهٔ شبیهساز غوطهور تعاونی میره.
ساختن دنیا و داستان Abiotic Factor واقعاً بهترین بخششونه. باید خودتون توی هزارتوی راهروها گشت بزنید. رازهایی که پشت کیپد یا فنهائی مخفی پنهان شده. بازی عمدتاً دور یک مرکز علمی میچرخد که توش آشوب کامل و شکست containment وجود داره، اما از گسترش به بیرون هم نمیترسه. «دنیای دروازهای» که اسمشون اینه، ماجراجوییهای کوتاه و کوچکیست خارج از پیشرفت معمولی، معمولاً خطی، ولی با این همه دلپذیر و شیرین. هر محیطی جذاب یا غیرمنتظره است و با چالشهای خاص خودش میاد. اولش حس Survival Horror نمیده، تا وقتی که الهامهای دیگهاش ظاهر میشن. این باعث میشه توی بازی به نوعی پارانویا خاصی برسید که بهندرت توی بازیهای اینچنینی میبینید. «آیا این چیز امنه که دست بزنم؟» «باید کمحضورتر باشم تا از مرگ جلوگیری کنم؟» همه اینها با یه حس رازآلود ترکیب میشه وقتی چیزهای عجیب و بیگانهای پیدا میکنید که میتونید به ابزار تبدیلشون کنید. «وای، این چیه؟!» باعث میشه واقعاً بخواید توی بازی شرکت کنید و بیشتر دربارهٔ دنیاش، دشمناش، همپیماناش و هر مزیتی که میتونه به بقا کمک کنه، بفهمید. «صبر کنید، این لاگ دربارهٔ موجود عجیبی بود که شاید باهاش روبهرو شم! اون چی بود؟» میبینید منظورم چیه؟ خیلی خوب فکر شده.
محیطهای Abiotic Factor خودشون شخصیت دارند؛ هر کدوم طرحهای خاصی دارن که باید کشف کنید، پر از راز و آیتم برای پیدا کردن و تحقیق. وقتی توی این حلقه میچرخید، میتونه حسابی غنی بشه و دائماً دنبال آیتم جدیدی باشید که بتونید ازش بهره ببرید. باعث میشه همیشه به کاوش ادامه بدید.
عناصر Sandbox Survival برای من یکم مخلوطپذیرن و وقتی توی کو‑آپ بازی میکنید، کاملاً تغییر میکنن. بازی واقعاً به دینامیک تیمی تکیه داره؛ شخصیتهای متمرکز بر پایگاه و شخصیتهای تهاجمی با هم برای هدفی کار میکنن. شاید کسی بهتره که سازنده باشد، پایگاه رو تمیز نگه داره، آب رو تصفیه کنه، غذا بپزد و محصولات بکار بگذارد تا بقیه بازیکنها ازش استفاده کنن. میتونید شخصیتتون رو بهعنوان یک «جک‑آف‑آل‑ترِدز» بازی کنید. البته برای زنده ماندن حتماً باید به یک سلاح خاص تخصص پیدا کنید.
بهتنهایی خیلی چالشبرانگیزتره. بدون نیروی کار کافی نمیتونید کارهای پایهای رو انجام بدید و پیشرفتتون خیلی آهسته میشه. این میتونه برای کسانی که دنبال چالش هستند جذاب باشه یا برعکس، اگر حاضر نیستید کارهای چند نفره رو بهتنهایی انجام بدید، ممکنه ازش دلزده بشید. میتونید با تنظیمات سفارشی قبل از شروع بازی، چندین مکانیک رو عوض کنید. من با تنظیمات پیشفرض بازی کردم و بههیچوجه به کسی که میخواد بهآسانی تکنفره بازی کنه توصیه نمیکنم. هنوز اوایل بازیه، پس نمیدونیم چه چیزهایی تغییر میکنه.
من سعی کردم تا حد امکان از اسپویل کردن محتوا بپرهیزم، چون واقعا باور دارم که این بازی پر از سورپرایزهای زیادیه که بهتره خودتون کشفشون کنید؛ از الهامهایی که با افتخار میپوشونه تا جذابیتی که داره.
بله، من این بازی رو توصیه میکنم، البته چند مشکل هم داره که احتمالاً توی دسترسی اولیه رفع میشن (تا تاریخ ۰۷/۰۵/۲۰۲۴). بیشتر این مشکلات مربوط به چند نکتهٔ مکانیکی مزاحم، تعادل سلاحها، بخشهایی از خط اصلی داستان و گاهی یک باگ کوچیک هستن. حس میکنم هنوز راه طولانی پیشرو داره و اگر توی نقطهای بهطور ناگهانی گیر کنید، میتونه ناامیدکننده باشه؛ این مشکلی نیست که وقتی بازی کامل میشه پیش نیاد. اگر اینچیزها رو تحمل نمیکنید و نمیتونید ببخشید، بهتره صبر کنید تا آخر سال که نسخهٔ کاملتر منتشر میشه. اگر نمیتونید صبر کنید، من درکش میکنم؛ بازی عالیه.
اگه چند تا اشتباه تایپی دیدید، معذرت میخوام؛ این نقد رو وقتی که حسابی خسته بودم و بعد از تکمیل محتوا بهصورت تکنفره نوشتم.
معمولاً وقتی بازی رو بررسی میکنم، به تفصیل سراغ جزئیات و خوبیها و بدیها میروم، و اطمینان دارید که هر دو وجود دارن.
اما این بار ساده میگم: این بازی همینه که من تو یه بازی ژانر بکرومز/اسسیپی، یه سرایو کرافت، و یه بازی داستایی میخواستم — همه با هم، در یک پکیج. واقعاً انگار یه بازی رویاییه که فقط از بهترین ایدههایی ساخته شده که تو و دوستات یه شب فکرشون رو کردید اگه ما بازی میسازیم چی میکنیم.
باید بازی کنی. گاهی یه بازی میاد که یادت میاره چقدر این مدیوم رو دوست داری، و برات انگیزه میسازه که بری سراغ ۶۰۰ تا بازی دیگه — و این یکی از همون گوهرهاست.
۸۱ سال دارم، اکثر مردم فکر میکنن شبها رو باید بافتن سوتر بگذرونم یا جلوی برنامه هوا بخوابم. به جاش دارم Abiotic Factor میزنم، انگار یه دانشمند بازنشسته که از خانه سالمندان فرار کرده و مستقیم تو یه فاجعه ماوراءالطبیعه افتاده.
این بازی آشوبِ محضه — و منظورم بهترین حالتشه.
هیچی نمیتونه شما رو برای تجربهی یه پیرمرد ۸۱ ساله که تو یه تاسیسات زیرزمینی مخفی داره دور میزنه، موجودات فضایی رو با مبلمان اداری میکوبه و به یأس دنبال چپسی و نوار چسب میگرده، آماده کنه. روزهای ما، تجربههای علمی یعنی سرکه و سودای بیکربنات. الان ساعت ۲ ب.ظ دارم دستگاههای لیزری عجیبغریب میسازم و دندونه میزنم: «هیچ حسی ندارم چی داره میره.»
مکانیکهای بقا عالین. از اون موقعی که سعی کردم جعبه داروهایم رو مرتب کنم، انونتریم رو اینقدر جدی مدیریت نکردم. هر کدوم از کشوها که باز میکنم، حس میده یه فروشگاه گاراژیه که دانشمندهای دیوانه برگزار کردن.
و موجودات؟ وحشتناک. مانیتور ضربان قلبم تقریبا شکایت ثبت کرد. یه لحظه یه چیزه پرشید روبرویم که نیمی عمرم رو برد، دلم خواست سیستم هشدار پزشکیمو جدا کنم.
این بازی واقعاً خیلی خوشگذرونه. من و دخترم با هم مینیم، از ترس فریاد میزنیم و کلی میخندیم، کلی خوش میگذره.
تنها مشکلی که داریم اینه که تو بازی فرق مرد و زن واضح نیست. دخترم حس میکنه که مثل مردی با موهای بلند میدوه، خخ. امیدواریم تو آپدیتهای بعدی گزینههای سفارشیسازی بهتر برای هر دو جنس اضافه بشه.
جالب اینه که صدای زن فوقالعادهست. صدایش خیلی منظم و جذابه در مقایسه با صدای مرد که یه جور دیوانهوار (خندهدار) هست، خخ. این صداها ما رو میخندونن.
کارت گرافیک ۳۰۷۰ تای من رو تا آخر لبه میبره تا یه بازی اجرا بشه که گرافیکش مثل سیب زمینیست، ۱۰/۱۰
*اپدیت: کارت گرافیک ۴۰۷۰ تای سوپر من رو تا آخر لبه میبره تا یه بازی اجرا بشه که گرافیکش مثل سیب زمینیست، ۱۰/۱۰
منظورم اینه که وایب Half-Life 1 رو کپی کردن ولی نمیشه گفت همون Half-Lifeه، یه لحظه اومدند انتظار داشتن من کراج جمپ بزنم در حالی که اصلا یادم نداده بودن — اینم از اون بازیهای هاردکورِ واقعیه
وای خدای من، این بازی فوقالعادهست.
به راحتی بهترین بازی بقا/ساختوساز تو این دستهست.
متوجه میشیم وقتی سطحسازی واقعی میکنی و محیطش هم دیگه اون جنگلهای لعنتی نیست، میتونی از یه ژانر که حسابی خستهکنندهست، یه چیز واقعاً خاص و منحصر بهفرد بسازی.
تو یه جایی آبیوتیک فاکتور دیگه ترسزده بقا نیست، تبدیل به یه شبیهساز ازدواج بدون صحنه جنسی شده. یکی ریسک میکنه که تو بیرون بمیرد واسه جمع کردن چوبدستهای بیگانه، دیگهاش تو پایگاه میچسبه گوشت و سوپ میپزه.
اگر از بازی خوشتان آمده، این واضحاً یک شوخی با طعم ارجنشانیه، پس کلی خوش میگذرونید.
اگه چند تا دوست دارید که توی مبارزه برای بقا دوست دارن میم بزنن، حتماً اینو دوست خواهید داشت.
ساختسازها… ای عزیزان دیوانهوار ساخت پایگاه، این بازی دقیقاً همون حسو میده.
ولی یادتون باشه:
بازی توی دسترسی اولیهست، باگهایی داره ولی معمولاً بحرانی نیستن، بیشتر به شکل بیمعنی و بیفایده ظاهر میشن.
شما جان فریمن نیستید، برادر یک دانشمند مشهور. شما دقیقاً کاریکاتور نحوهٔ نمایش نردها توی رسانههای آمریکا قبل از سالهای ۹۰ هستید، فقط با مزهتر. شما یک ترسو، یک ضعیفپیشهاید، بزرگترین عضلهتون مغزتون هست (که اصلاً عضله نیست) و ای بابا قراره ازش برای علمگرایی استفاده کنید. مراقب باشید چون معمولاً به اندازه کافی قوی نیستید که یک ارتش رو بهتنهایی بهچالش بکشید.
اگر این توضیحات براتون منطقی به نظر میاد، خبر خوب اینه که تریلر و گیمپلی تا حالا دقیقاً همون چیزیه که قراره ببینید! توسعهدهندهها فعالن، پر از اشتیاقن و خیلی ازشون توی فهرست من «وای، چه جمعی از آدمهای خاکی و خندهدار!» هستند.
همچنین باید بگم که تنظیمات بازی خیلی قابل سفارشیسازیه. میخواید بار بیشتری حمل کنید؟ بزن بزن، تنظیمش هست. نمیخواید وقتی میمیرید همهچیز بیدست بره؟ اوه، اونم دارن. دشمنهاشون شاید کمی غیرمنطقی به نظر برسن، میتونید با تنظیماتشون رو کمنرم کنید یا حداقل ضربهشون رو کمتر کنید. توسعهدهندهها واضحاً میخوان بازی به هر سطح سختی که دوست دارید تنظیم بشه؛ چه بخواید بهصورت جدی سخت باشه برای خنده، چه سادهتر برای ماجراجویی راحت یا دسترسی بهتر، یا همون تجربهٔ پایهای که تو ذهنشون هست.
تشکر ویژه از دادِ من، آدمی که از استفاده از توالت میکشه و مرد علم که آمادهست دنیا رو با یک دستپوش پر از کابوس و مه سبز وحشتناک بهدست بگیره. ممنون که برای من تانک شدی.
بگم به عنوان کسی که با این بازی یه مقدار کم وقت گذاشته...
دیپ فیلد (Deep Field) با این بازی کاملاً تحفین کرد. Abiotic Factor دقیقاً همینه که من از یه بازی بقا در تاسیسات میخواستم. تکنولوژیهای جالب، دشمنهای شگفتانگیز، و یه دنیای و داستانی جذاب اگه به عمقش بری.
و ساخت پایه... میخوای یه انبار اسلحه داشته باشی که با ارتش آمریکا همسطح باشه؟ بسازش. یه آشپزخونه که گوردون رامزی رو خجالت بده؟ بر بیرون برو و بسازش. یه میز غذا، یه گلخانه، یه ککهای دیوانهوار؟ همش مالته اگه ذوق داشته باشی.
Abiotic Factor برای من یه وقتگیر بوده، و اصلا پشیمان نیستم. خوشحالم که تونستم ببینم چطور بزرگ و تغییر کرده. اول یه محصول بود که توجهم رو جلب کرده بود؛ الان قلبم رو داره. لطفا بخرین. بخرین و از این بازی علمدانهای خفن لذت ببرین.
ممنون دیپ فیلد، برای این بازی فوقالعاده. شما همه باید از محصولی که ساختهید فخر کنید. نمیتونم صبر کنم ببینم برای بعدش چی برنامهریزی کردید.
از کجا شروع کنم؟
این بازی دقیقاً همون خیشه رو در میاره که هر کسی از بازیهای بقا و ساخت لذت میبره. از یک طرف میتونی در هر لوکیشنی که خواستی بیس بسازی. داری برای منابع مایهجویی میکنی که تقریبا از هر شیئی که پیشت میاد قابل برداشتنه. روند سختی به تدریج بالا میره. بخشهایی از بازی ترسناکه و باید همیشه مراقب باشی، بخشهای دیگهاش خندهداره و کلافه و قهقههت رو میاره.
من این رو با یه گروه دوست خریدم، بعد از اینکه همه رو قانع کردم Abiotic Factor رو بخرن. الان هر آپدیتی میاد منتظر میمونیم، و وقتی پیشرفت زیادی کردیم و باید صبر کنیم برای آپدیت بعد، اون «افسردگیِ پس از بازی» به ما میخوره. به عنوان کسی که تا حالا نظر نداده، میگم این بازی برای هر کسی که میخواد اون خیش بقا و ساخت رو در بیاره، خریدِ اجباریه. هم سولو عالیه هم با دوستان.
برخی ممکنه به خاطر برچسب «ارلیاکسس» نگران باشن و از خریدش معذور بشه. منم همینه، ولی این بازی در عمل الان یه بازی کامل و تمامعیاره. توسعهدهندهها مدام پچ میذارن، آپدیتهای مکرر داره، و از چیزی که من دیدم، جامعه بازیکنان هم در تصمیمگیریها تاثیر داره.
خرید این بازی رو هرگز پشیمان نمیشی. من نشدم.
چند ماهه که به این بازی خُرد خوردم، از وقتی یه ویدیوش رو دیدم. مدام سولو روش بازی میکنم روی استیم دک چون الان خیلی وقتا محبوسِ رختخوابم، و این بازی واقعاً عالی بوده برای اینکه فکرهایم رو جمع کنه. یه خوریِ survival horror و base building رو خوب میخونه، گیمپلیش رضایتبخشه، و کاوش و پیسینگِ داستان رو خیلی دوست داشتم.
متاسفانه آپدیت تازه که اومد، به نظر میاد روی استیم دک غیرقابل بازی کرده و ارور "Microsoft Visual C++ is required" میده. نتونستم protontricks رو قانع کنم، و هیچکدوم از راهحلهای کمی که برای استیم دک پیدا کردم جواب نداد. بازی فوقالعادهی خفنه و من واقعاً ناامیدم که تا رفع این باگ اصلا نتونم بازی کنم. یه چیزی شده که بهش امیدوار باشم، حدس میزنم!
من این بازی رو تو پی اس 5 تو زمستان گذشته بازی کردم، وقتی که سگم سرطانی میشد. پی اس 5 در اون زمان دوست من بود، چون میتونستم توی مبل کنارش بغل کنم و تو اون زمان کوتاهی که باقی مونده بود، خاطره بسازیم.
حالا هر بار که به این بازی فکر میکنم، یادش میاد. دلم برای رالفی خیلی تنگ شده، اما خوشحالم که تونستم این بازی رو باهاش تجربه کنم و هر بار که دوباره بازی میکنم، بهش فکر میکنم. این هم برای بار بعدی که میخوام تو پیسی بازی کنم.
دلم برای رالفی تنگ شده.
بهصراحت نیملایف با حالت چندنفره.
محتوا بیش از ۶۰ ساعت.
قویغیرقابلقهر.
دوستای کثیف با سدیویجی نتونستند بیشتر از ۲۰ ساعت بازی کنن، در نهایت تقریباً تکنفره پیشرفتم.
آبیوتیک فاکتور (PC، 2025)
**ABF به سرعت یکی از بازیهای مورد علاقه من شد به دلایل زیر**
1. نقشهاش دستساز است
2. تجربهای شبیهسیممحیطی غوطهور داخل بستهٔ بقا‑ساختوساز ارائه می‑دهد
3. سیستم ساختوسازش فوقالعاده است
### نقشهاش دستساز است
داشتن یک نقشهٔ ثابت که توسط انسان طراحی شده توی یک بازی بقا‑ساختوساز، انتخاب جسورانهایه—اینجور بازیها معمولاً برای ارزش تکرار از تولید تصادفی استفاده میکنن—اما این تصمیم بهخوبی میارزه. نقشهٔ ABF یک اثر پیچخورده و زیباست، پر از راهگیرها و مسیرهای مخفی که یادآور بهترین بخشهای *دارک سولز* میشه. هیچ بازی بقا‑ساختوساز دیگهای حلقهٔ اکتشاف هیجانانگیزی مثل این نداره، بهطوری که هر راهرو یک کشف جذابه و مدام باعث میشد بگم «خب، اینجاست که اون لوله میره». مسیرهای داخل مجموعه انقدر زیادن که حتی با اینکه فضا بزرگ باز نیست، حس محدودیتی ندارم وقتی که میگردم.
### تجربهای شبیهسیممحیطی غوطهور داخل بستهٔ بقا‑ساختوساز
در یک مصاحبه با مجلهٔ *PC Gamer*، طراح اصلی جف «زگ» کیین گفت تیمش قصد نداشت یک شبیهسیممحیطی بسازه، اما این موضوع جلویشون رو نگرفت که این بخش رو بهطرز چشمگیری موفق کنند. نقشهٔ همپوشانی‑پذیر—بههمراه نردبان مهارتی قوی و سیستمهای محیطی فکر‑کرده—به این معنیه که راههای مختلفی برای غلبه بر موانع بسته به سبک بازیت وجود داره. بهترینش اینه که حالت چندنفره میتونه سبک بازی مورد علاقتو با سبکهای دوستات ترکیب کنه و تیمی منسجم بسازه. اگر تو دوست داری مخفیکاری کنی و دوستت عاشق زدن چیزها با چکش بزرگه، هر دو به راحتی فرصتهای کافی برای درخشش نقشهاتون پیدا میکنید.
### سیستم ساختوسازش فوقالعاده است
عجب چیزیه که تو چند دقیقهٔ اول بازی، ABF از سطح فنی اکثر بازیهای بقا‑ساختوساز فراتر میره. تو بازیهای دیگه باید چوب و سنگ جمع کنی تا نیزه بسازی، اما ABF فوراً تو رو به دنبال بردهای مدار و منبع تغذیه میفرسته تا بتوانی از اندامهای بیگانه خلاساز بسازی. درختمقررات خیلی زود پیچیده میشه، اما ویژگیهای راحتی کافی وجود داره که حس رضایت رو بیشتر میکنه تا خستگی. عرضه و تقاضای مواد هم بهطرز شگفتانگیزی متعادل است؛ حتماً از «مواد معمولی» که تمام میشن، تعجب میکنی. هر آیتم هم شخصیت خاص خودش رو داره. ممکنه بگی چرا برای ساخت یک نیزه به تلفن رومیزی نیاز داری، اما وقتی که همون نیزه رو میبینی و میفهمی که برای محافظت از انگشتهای علمیت نازکت نیاز به یک محافظ کوچک داری، همه چیز واضح میشه.
### نکات برای بازیکنان تازهکار
- **حداقل یک پایگاه در هر بخش بساز.** میتونی یک پایگاه بزرگ تو بخش اول بسازی، اما مکانهای پایگاهی خیلی زیادن و ساختوساز/جستوجو بهقدری جذابه که اگر پایگاههای بیشتری نساختی، پشیمون میشی.
- **از تنظیم سختی نترس.** من شخصاً نقاط زندگی هیولاها رو کم میکنم و آسیب رو زیاد میکنم تا بازی سریعتر ولی کشندهتر بشه و به آمادگی خوب پاداش بده. فکر میکنم سختی پیشفرض خوبه و بهتره باهاش شروع کنی… اما چون میتونی در میانهٔ بازی سختی رو تنظیم کنی، بهتره یک تنظیم کوچیک رو تغییر بدی تا اینکه کل بازی رو رها کنی.
- **حالت چندنفره و تکنفره تجربههای خیلی متفاوتی هستن.** من بیشتر حالت چندنفره رو دوست دارم، اما زمانبندی باعث میشه دوستام نتونن بهصورت منظم بازی کنن. بازی تکنفره من بههیچوجه لذت من تو حالت چندنفره رو کم نکرده، حتی اگه تو داستان خیلی جلوتر باشم.
### جمعبندی
متداولترین مقایسهای که مردم با ABF میکنن، *هالف‑لایف* هست، اما به نظرم این مقایسه کمارزششناسیه. بله، طرفداران هالف‑لایف قطعاً چیزهای زیادی برای دوست داشتن اینجا پیدا میکنن، اما من بیشتر خودمو میبینم که این بازی رو با *کنترل* مقایسه میکنم—بهدلیل حس مرموز و تمایلش به دستهبندی چیزهای غیرقابل توضیح. دانشمندان *گیت* به دنیایی برخورد کردن که فقط میشه «جادویی» صفت داد، اما این باعث نمیشه که بهطور قاطع باور داشته باشن هر جادوی کافی تحلیلشدهای، از علم فرق نداره. آیا درست میگن؟ کی میدونه! اما طرز قدمزدن ABF روی لبهٔ بین دیوانگی و ترسناکی واقعا چشمگیر است. اگر تا بهحال خواستی یک قلعهٔ بالش تو یک مرکز خرید تسخیرشده بسازی، این دقیقاً بازیایه که باید بازی کنی.
بررسی در بهروزرسانی Dark Energy
در بازار پر از عناوین بقا‑ساخت، Abiotic Factor تونست چیزی تازه و واقعاً سرگرمکننده ارائه بده.
**گرافیک:**
بازسازی دقیق سبک اصلی Half‑Life، بهعلاوه یک موتور نورپردازی مدرن. کلی جذابه.
**گیمپلی / پیشرفت:**
از نظر پیشرفت، این بازی خیلی شبیه Terrariaه. میرید توی ماجراجویی، منابع/غنیمتهای جدید میگیرید تا سلاح، زره، ارتقای پایگاه بسازید و مناطق جدیدی رو باز کنید. واضحه که تیم توسعه زمان زیادی رو صرف تعادل آیتمها کرده. گرفتن آیتمهای سطح بالاتر بلافاصله آیتمهای قبلیتون رو بیاستفاده نمیکنه؛ آیتمها توی این بازی ابزارهای موقعیتیان. مثلا یک دستور تصادفی که توی اوایل بازی پیدا کردید میتونه توی نبردهای آخرین مرحله حسابی مؤثر باشه. بازی هم شما رو تشویق میکنه که هر گوشه و کناری رو بگردید و با کلی سورپرایز بهدست میارید.
**عملکرد:**
بدش نیست، اما وقتی دارین پایگاهسازیتون رو پر از وسایل و نور میکنید فریمها کم میشن.
**باگها:**
بخش زیادی از باگها مربوط به وسایل نقلیهست؛ باهاشون آرام باشید تا مشکلی پیش نیاد.
واقعا شگفتزده شدم از «آبیوتیک فاکتور». وقتی وارد بازی شدم انتظار یک بازی بقا کلیشهای رو داشتم، اما بهنظر میرسه یکی از منسجمترین و غوطهورترین بازیهای بقاایه که تو چندین سال اخیر بازی کردهام.
اگر تو دوران «هالفلایف» بزرگ شدی، حس اینجا مثل ضربهی یک میخچکش به صورت میافته. تو نقش یک سرباز سنگیندل یا متخصص بقا نیستی؛ تو یک دانشمند با روپوش آزمایشگاهیای که تو یه زیرساخت زیرزمینی گیر کرده و همه چیز بهطور فاجعهبار خراب شده. سلاحهای جادویی نمیسازی؛ قطعات واقعی زیرساخت رو جمع میکنی، مثلا یه تخته چوبی و نوار چسب میگیری و یک نیزهٔ ابتدایی میسازیش یا یه بخاری میچسبونی تا گرم بمونی. حس میکنی این همه کار تو دست خودته.
بازی به محیطش احترام میذاره. تو داخل یک زیرساخت بزرگ و بههمپیوستهای هستی و هر اتاق حس میکنه جایی برای خودش داره. تو فقط یه پایگاه نمیسازی؛ تو یک بخش رو «دست میگیری»، میز کارتو به شبکه برق زیرساخت وصل میکنی و دلت میخواد نورها خاموش نشن. سیستم «نیازها» هم جالبه؛ باید نگران گرسنگی، تشنگی و حتی پیدا کردن دستشویی باشی که این حس «زندگی اداری» واقعی رو میاره و ترسها رو حسابی تقویت میکنه.
- پیشرفت: از «آدمی با پیچگوشتی تیز شده» به یک دانشمند با تکنولوژی دستساز رفتن، حس فوقالعادهای از رضایت میده.
- طراحی نقشه: یه پازل بزرگ و پهنپذیره. پیدا کردن یک مسیر کوتاه برای برگشت به «اتاق استراحت‑پایگاه» حسش مثل اون حس تو بازیهای سُولز میمونه.
- حس «علمی»: از رابط کاربری تا طرز تحلیل ناهنجاریها، همهاش طوری ساخته شده که انگار تیم سازنده عاشق علم‑تخیلی کلاسیک هست.
واقعا از شخصیت این بازی شگفتزده شدم. این یک نامهٔ عاشقانه به دوران گولدسِرک هست، ولی مکانیکهای بقا مدرن، عمیق و بهطور شگفتانگیزی صیقلیان. اگه دنبال یک بازی بقا میگردی که واقعاً روح داشته باشه (و کلی قهوه)، این همون بازیه.
اخیراً فهمیدم اصلا نقدی برای Abiotic Factor ننوشتم. نوشتنش یه کم سخت بود. این بازی کامل دیوونهست. هم عالیست هم دیوونه، درست مثل اکثر دانشمندها و علمِ توش. هم هافلایفه، هم بسازنده بقا. هم شوتر استیلث، هم مشاجره تاکتیکی. هم ماجراجویی روایی با لور عمیق، هم کلاً بیسروتکله.
۱۱ از ۱۰. بیشتر لطفاً.
این رو از طرف دوست فوتشدهام مینویسم، که خیلی ساعتها رو روی این بازی گذاشته بود. من خودم بازی نکردم، ولی وقتی تو بیمارستان بود، خیلی ازش لذت برده بود.
پیشنهاد میکنم.
اینجا میشه سوپ پختن، و من عاشق سوپپزیه. ۱۰۰+ ساعته دارم همین کار رو میکنم — بازی رو باز میکنم و سوپ میپزم. خونه من فقط یه دیگ سوپ داره، ولی توی بازی چند تا دیگ هست.
بعد از تموم کردن آپدیت آخر، دیگه سوپ نمیپزم.
وقتی تو بلک میسا میذاری، ولی نه گوردون فریمن هستی، نه بارنی کالهاون، نه آدریان Шеپارد.
فقط یهدون از اون دانشمندهای خندهدار با عینک و روپوش سفید.
اما باید توی میان این همه فاجعه زنده بمونی.
نقدهای بیشتر بهزودی۱۳ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و بهزودی همینجا اضافه میشود.
داستان بازی
در نقش یکی از اعضای تیم علمی که بر اثر شکست یک آزمایش میانبعدی به دام افتاده است، باید راهی برای نجات پیدا کنید. برای بقا در این مرکز محکوم به فنا، از نبوغ خود بهره ببرید، منابع موجود را جمعآوری کنید، ابزارهای علمی عجیبوغریب بسازید، به بخشهای جدید نفوذ کنید و همراه تیمتان به سطح زمین بازگردید.
تمام گوشه و کنار مرکز تحقیقاتی گیت کسکید را زیر و رو کنید؛ از بخش اداری
ادامهٔ خلاصه
ویرانشده و ماشینآلات سنگین و معادن بخش تولید گرفته تا آزمایشگاههای سری و ابعادی فراتر از تصور. دنیایی با حال و هوای رترو که برای تجربه همکاری چندنفره مدرن بازطراحی شده است.
مجموعهای از ابزارهای علمی هوشمند، غذا، تجهیزات و سلاحها بسازید تا بتوانید موجوداتی از جهانهای مختلف را شکست دهید. با تکیه بر استراتژی، هوش یا حتی حیلهگری، در برابر دشمنان بیگانه و پدیدههای ماوراءطبیعی دست بالا را بگیرید.
مهارتها و ویژگیهای تخصصی خود را ارتقا دهید تا تعادلی دقیق میان نقاط قوت و ضعفتان ایجاد کنید. ویژگیهای مثبت و منفی خود را بر اساس سرگرمیها و استعدادهای دانشمندتان (یا فقدان آنها) انتخاب کنید؛ آیا سریع یاد میگیرید؟ آیا زیاد به دستشویی نیاز دارید؟ خوابتان ناآرام است یا شاید مثل یک حرفهای آشپزی میکنید؟ هر طور که دوست دارید شخصیت خود را شخصیسازی کنید، تا زمانی که کراواتتان با لباستان ست باشد.
و یادت باشد عقلکل، تو خیلی باهوشی، اما ابرانسان نیستی. هر چه باشد، تو عضو تیم علمی هستی.
English, French, German, Portuguese - Brazil, Russian, Japanese, Simplified Chinese, Traditional Chinese, Spanish - Latin America صداگذاری کامل: English
Minimum:
Requires a 64-bit processor and operating system
OS: Windows 10 or later
Processor: i5-8th Gen CPU or similar
Memory: 8 GB RAM
Graphics: GeForce GTX 950 or Radeon HD 7970
DirectX: Version 11
Network: Broadband Internet connection
Storage: 10 GB available space
Additional Notes: These are tentative and not final. ABF runs on Unreal Engine 5 and the specifications will be suggested accordingly closer to release. This will probably not run on your PC from 1997.
Recommended:
Requires a 64-bit processor and operating system
OS: Windows 10 or later
Processor: i5-11th Gen CPU or similar
Memory: 16 GB RAM
Graphics: GeForce RTX 2080 or better
DirectX: Version 12
Network: Broadband Internet connection
Storage: 10 GB available space
Additional Notes: These are tentative and not final. ABF runs on Unreal Engine 5 and the specifications will be suggested accordingly closer to release. This will probably not run on your PC from 1997.
اطلاعات بازی از RAWG · نظرها و امتیاز کاربران از Steam