اعتمادبهنفس کمدی عجیبی داره... لوئیز نمونه بارز فرزند وسط خانوادهست که بین خواستههای بقیه گم میشه؛ اما آیا درسته که نویسنده هم اون رو گم کنه؟ شاید این اتفاق عمدی باشه و یه جور شوخی با وضعیت ذاتی اون باشه، ولی در نهایت باعث شده یه حفره نارضایتبخش وسط رمان ایجاد بشه... کتاب خندهداره، حتی وقتی داره از کنترل خارج میشه یا وقتی تلخیِ داستان بیشتر میشه. مدلین کش علاقه خاصی به نوشتن لیستهای هیپنوتیزمکننده و خندهداری داره... اما گاهی این خندههای اغراقآمیز انگار جایگزینی برای یه پیرنگ متفکرانه و شخصیتپردازی دقیق شده... مدلسازی مدلین کش از ازدواج خانواده فلین، مستعد کلیشهشدن و توضیحهای بیش از حد است... شروعی مطمئن، هرچند نوسانی، برای نویسندهای که حس طنز سیاه عجیبی داره.