اگه مونا لیزا توی یه محیط با رطوبت بالا قرار بگیره، دچار تخریبهای ساختاری فاجعهبار و جبرانناپذیری میشه که احتمالاً باعث تاب برداشتن، ترک خوردن تخته چوبی و تاول زدن و پوستهپوسته شدن رنگ روغن میشه. برخلاف اکثر نقاشیهای رنگ روغن معروف، لئوناردو داوینچی مونا لیزا رو روی بوم نکشیده، بلکه از یه تخته نازک چوب صنوبر استفاده کرده. چون چوب به شدت به رطوبت حساسه، قرار دادن این اثر ۵۰۰ ساله در رطوبت بالا، چندین مرحله تخریبی رو شروع میکنه: ۱. تاب برداشتن شدید و ترک خوردن چوب؛ چوب خاصیت جذب رطوبت داره، یعنی رطوبت رو مستقیماً از هوا میگیره. در رطوبت بالا، تخته صنوبر به طور قابل توجهی منبسط میشه. از اونجایی که پشت مونا لیزا برای صاف نگه داشتنش با تکیهگاههای چوبی تقویت شده، این انبساط ناشی از رطوبت باعث ایجاد فشار مکانیکی شدیدی میشه. در این حالت، چوب به جای اینکه به طور ایمن خم بشه، تحت فشار قرار میگیره، تاب میبره و در نهایت درست وسط اثر ترک میخوره یا میشکه. ۲. جدا شدن لایههای رنگ و «پف کردن