فیلم دبی انگار نسخهای از فیلم انتظار برای گافمن اثر کریستوفر گست باشه که از دیدگاه تاد سولوندز ساخته شده؛ یه جور بدجنسی و بدبینی توش هست که لای یه کمدی عجیب و جذاب از یه شهر کوچیک، نفوذ کرده و کل فضا رو گرفته.
فیلم دبی انگار نسخهای از فیلم انتظار برای گافمن اثر کریستوفر گست باشه که از دیدگاه تاد سولوندز ساخته شده؛ یه جور بدجنسی و بدبینی توش هست که لای یه کمدی عجیب و جذاب از یه شهر کوچیک، نفوذ کرده و کل فضا رو گرفته.
فیلم آرتیفیشال فقط وقتی کم میآره که بخوایم مقایسهاش کنیم با شبکه اجتماعی؛ مقایسهای که انگار گریزی ازش نیست و همیشه باعث میشه آرتیفیشال بازنده باشه... اما سقوط تدریجی داستان به سمت وحشت وجودی، باعث میشه فیلم از یه بیوگرافی معمولی که فقط «جالب و بیخطر» باشه، فراتر بره.