Alistair Ryder · Vague Visages

  • ۲ نقد در چونی
صفحه‌اش در منبع
اولین نمایش

فیلم دبی انگار نسخه‌ای از فیلم انتظار برای گافمن اثر کریستوفر گست باشه که از دیدگاه تاد سولوندز ساخته شده؛ یه جور بدجنسی و بدبینی توش هست که لای یه کمدی عجیب و جذاب از یه شهر کوچیک، نفوذ کرده و کل فضا رو گرفته.

مصنوعی

فیلم آرتیفیشال فقط وقتی کم می‌آره که بخوایم مقایسه‌اش کنیم با شبکه اجتماعی؛ مقایسه‌ای که انگار گریزی ازش نیست و همیشه باعث می‌شه آرتیفیشال بازنده باشه... اما سقوط تدریجی داستان به سمت وحشت وجودی، باعث می‌شه فیلم از یه بیوگرافی معمولی که فقط «جالب و بی‌خطر» باشه، فراتر بره.