اولین نمایش

Jesse Eisenberg The Debut

اولین نمایش
  • ۲۰۲۶
  • ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه
  • زبان انگلیسی
  • فیلم

وقتی مونا فریدمن برای نقشی کوتاه در یک تئاتر محلی کوچک انتخاب می‌شود، از یک خانه‌دار خجالتی و متواضع به بازیگری متعصب تبدیل می‌شود که برای حفظ اصالت هنری نقش حاشیه‌ای‌اش دست به هر کاری می‌زند؛ حتی اگر این به معنای به راه انداختن جنگی تمام‌عیار علیه کارگردار سلطه‌گر نمایش باشد.

برخی از نقدها

«فیلم دبی انگار نسخه‌ای از فیلم انتظار برای گافمن اثر کریستوفر گست باشه که از دیدگاه تاد سولوندز ساخته شده؛ یه جور بدجنسی و بدبینی توش هست که لای یه کمدی عجیب و جذاب از یه شهر کوچیک، نفوذ کرده و کل فضا رو گرفته.»

— Alistair Ryder · Vague Visages ، منتقد

«به هیچ وجه یه ادای احترام عاشقانه به قدرت نجات‌بخش تئاتر نیست. فضای فیلم تاریکه و یه جورایی بدجنسه. اما هر کسی که یه زمانی تو دوران مدرسه عشق تئاتر بوده، احتمالا عاشقش می‌شه.»

— Stephen Silver · The SS Ben Hecht ، منتقد

۷٫۰ از ۱۰

«جولین مور توی کمدی هوشمندانه جسی آیزنبرگ درباره هنر، هویت و شروع دوباره، می‌درخشه. با وجود اینکه بعضی جاهای داستان غیرقابل‌باوره، اما بازی ظریف و دقیق جولین مور باعث شده این روایت از زنی که سعی می‌کنه صدای خودش رو پیدا کنه، عمق احساسی واقعی پیدا کنه.»

— Dionar Hidalgo · Algo Más Que Cine ، منتقد

بازیگران

نقدها

۶ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی

فیلم دبی انگار نسخه‌ای از فیلم انتظار برای گافمن اثر کریستوفر گست باشه که از دیدگاه تاد سولوندز ساخته شده؛ یه جور بدجنسی و بدبینی توش هست که لای یه کمدی عجیب و جذاب از یه شهر کوچیک، نفوذ کرده و کل فضا رو گرفته.

به هیچ وجه یه ادای احترام عاشقانه به قدرت نجات‌بخش تئاتر نیست. فضای فیلم تاریکه و یه جورایی بدجنسه. اما هر کسی که یه زمانی تو دوران مدرسه عشق تئاتر بوده، احتمالا عاشقش می‌شه.

★★★★★

جولین مور توی کمدی هوشمندانه جسی آیزنبرگ درباره هنر، هویت و شروع دوباره، می‌درخشه. با وجود اینکه بعضی جاهای داستان غیرقابل‌باوره، اما بازی ظریف و دقیق جولین مور باعث شده این روایت از زنی که سعی می‌کنه صدای خودش رو پیدا کنه، عمق احساسی واقعی پیدا کنه.

همین‌طور که آیزنبرگ مدام بهمون یادآوری می‌کنه که این موزیکال فقط مال مونا نیست و تک‌تک بازیگرا و عوامل فیلم به اندازه اون اهمیت دارن، دِبیوت شروع می‌کنه به درخشیدن و حتی از اون چیزی که بود هم زیباتر می‌شه.

★★★★★

دارید زنی رو می‌بینید که بلد نیست بازی کنه، اما کسی که نقش‌ش رو بازی می‌کنه استاد بازیگریه؛ نتیجه‌ش هم یه تجربه‌ایه که هم از نظر روانی آدم رو به هم می‌ریزه و هم از نظر روحی حسابی به آدم حال می‌ده.

★★★★★

متأسفانه بخش زیادی از فیلم از نظر لحن سردرگمه. آیزنبرگ که کارگردانیش توی فیلم «درد واقعی» کاملاً مسلط و مطمئن بود، اینجا بیشتر یه مشت تکه و پاره‌ی نامنسجم تحویل داده؛ یه چیزی که یه بخشش شکنجه‌گاه پشت صحنه‌ست، یه بخشش کابوس‌های لینچی و یه بخشش هم درس‌های زندگی برای آدم‌های تئاتری و افاده‌ای.

رفتن به جزئیات اثر ↓

جزئیات اثر

سازندگان
موسیقی متن

آهنگساز: Emile Mosseri