حس میکنم فیلم خیلی فاصله داره و بهندرت آدم رو جذب میکنه. میشه ایدهاش رو ستایش کرد، ولی بدتر از اون میشه از بقیه چیزاش متنفر شد.
طرفدارای ژانر اکشن-ماجراجویی و فرنچایزها، این اسپایدرمن: برند نیو دی رو هیچوقت فراموش نمیکنن.
Frustrating escapade. Never as funny or hot as it could've been. Wish it had gone all the way
هر کسی این سفر رو شروع کنه، تا تهش میره. درست مثل اودیسه، هیچکس نمیتونه متوقفش کنه.
روح جادویی این افسانهی جنوب اقیانوس آرام هنوزم دلرباست، هرچند این اقتباس لایو-اکشن هیچوقت به اون چیزی که باید میبود تبدیل نشد.
She can’t forget what happened. And neither can the other witnesses. The audience.
بعد از دیدن فیلم، احتمالاً تنها جملهای که به ذهن اکثر بینندهها میرسه اینه: «دمتون گرم که تحمل کردین.