لیندا کاردِلینی اینجا حسابی میکشه. یه لحظه مادر ساکت و محافظهایه که سعی میکنه کمحضور باشه تا کسی متوجهش نشه، و لحظهی دیگهاش توی یک اجرای دیوانهوار دیوونه میشه.
فیلم دوینگ لایف به خاطر شخصیتهای اصلی و شیمی بینشون جواب داده.
شخصیت مایک هیچ پیشرفتی توی داستان نداره. ولی اشتباه برداشت نکنید، خوشحالم که بود؛ چون تا قبل از اومدن اون، فیلم داشت یه جورایی لوس و بیروح میشد. اون دقیقاً همون چاشنیای بود که این فیلم بهش نیاز داشت.