تایلر پری یه رمانس به سبک نیکولاس اسپارکس ساخته که اونقدر صادقانه و خالصانه است که راحت میشه از نقاط ضعفش چشمپوشی کرد و فقط غرق در یه داستان دلگرمکننده درباره رستگاری شد.
فیلم در مقایسه با قسمتهای قبلی یه جورایی غیرصادقانه به نظر میرسه و احتمالاً باعث میشه مخاطب از خودش بپرسه اصلاً چرا تصمیم گرفتن این تیم رو برای این افتضاحِ قسمت سوم دوباره دور هم جمع کنن.