پدرو پاسکال توی فیلم بیهموث! بهترین بازی عمرشو تا الان ارائه داده؛ یه درام عمیق و تاثیرگذار درباره موسیقی، بازگشت به خونه و کلاً فلسفه زندگی.
بهیموت!
پدرو پاسکال توی فیلم بیهموث! بهترین بازی عمرشو تا الان ارائه داده؛ یه درام عمیق و تاثیرگذار درباره موسیقی، بازگشت به خونه و کلاً فلسفه زندگی.
برخی از نقدها
فیلم بیهموث! واقعاً فیلم خفنیه؛ شخصیت اصلیش فوقالعادهست، ساختار غیرخطیش جسورانه و تازهست، روایت بصریش هم عالیه. از همه مهمتر اینکه سعی نکرده با مخاطبش مثل آدمهای نفهم رفتار کنه.
بهترین چیزی که میتونم در موردش بگم اینه که هنوز یه جوری از پدرو پاسکال سیر نشدم و احتمالا پروژه بعدیش رو هم تا دو سه ماه دیگه میبینم.
هر جا که «بهیموت!» از ریتم میافته و گند میزنه، بازی پدرو پاسکال و اعتماد تونی گیلروی به بازیگر نقش اولش، اون نقصها رو میپوشونه.
شاید برای بعضیها فیلم بیهموث! شبیه یه مسیر پر پیچ و خم باشه که تهش به هیچجا نمیرسه، ولی ذکاوت و بازی با کلمات تونی گیلروی باعث شده مسیر تماشای فیلم تا حد زیادی سرگرمکننده باشه.
بهیموث! بینقص نیست و اصلاً هم عجلهای برای پیش بردن داستان نداره، ولی دقیقاً میدونه میخواد چی باشه. بازی پدرو پاسکال، اولیویا وایلد و ویل آرنت به فیلم روح میده و موسیقی هم باعث شده کل اثر منسجم بمونه.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
الکس سریان، نوازنده چیرهدست ویولن سل، پس از ۲۰ سال دوری و سفرهای مداوم، به زادگاهش لسآنجلس بازمیگردد. موسیقی که همواره چون رودی خروشان و تمامکننده، جریان زندگی او بوده، حالا الکس را به سوی ماجراجوییای میکشاند که تا ابد او را دگرگون خواهد کرد.
- Tony GilroyDirector
- James Newton HowardComposer
- Alan SilvestriComposer
- Brandon RobertsComposer
- Michael AbelsComposer
- Emily BearComposer
- Lukas FrankComposer
- Michael GiacchinoComposer
James Newton Howard