این فیلم فوقالعاده بود، بهترین فیلمی بود که تا حالا دیدم. حتماً ببینیدش، واقعاً عالیه!!!!
بهترینهای بهترینها
این فیلم فوقالعاده بود، بهترین فیلمی بود که تا حالا دیدم. حتماً ببینیدش، واقعاً عالیه!!!!
برخی از نقدها
یه جورایی هر چی داشت بود؛ بعضی جاها واقعاً ضایع بود ولی در کل به خاطر رقصها و چندتا شوخی که بد نبود، میشد ازش لذت برد. بازیگر نقش اصلی هم خوب بود.
ما فقط به خاطر مایتری راماکریشن اومدیم این فیلم رو ببینیم؛ کسی که از زمان سریال «هرگز تا به حال»، یعنی بهترین سریال دبیرستانی این دهه، تبدیل به یه ستاره شده و توی اولین نقش اصلیش بعد از تموم شدن اون سریال، اصلاً ناامیدمون نکرد. این کمدی نتفلیکسی که حسن منهاج هم توی نویسندگیاش نقش داشته، داستان دو تا دوست صمیمی از بچگی رو روایت میکنه که وارد تیم رقص بالیوود-فیوژن دانشگاه یوسیالای میشن و میفهمن مسیر رسیدن به قهرمانی کشوری خیلی بیرحمتر از اون چیزیه که فکرش رو میکردند. بله، هر لحظهی فیلم کلی کلیشه داره و یاد «برش دار»، «پیتچ پرفکت» و «استپ آپ» میندازه، اما چون با یه حال و هوای خاص هندی-آمریکایی و گرمای واقعی ساخته شده، این موضوع اصلاً اهمیتی نداره. پریانکا کدیا در نقش آنجالی واقعاً میدرخشه، رابطه بین دو نقش اصلی خیلی طبیعی و پیچیده به نظر میرسه، طراحی رقصها عالیه و حتی یه پسر سفیدپوست هم برای رفع تکلیف توی تیم هست. امتیاز آیامدیبی رو که به خاطر موج نقدهای تخریبی ملیگرایان سریلانکایی پایین اومده نادیده بگیرید. این فیلم دقیقاً همون اثر سرگرمکننده و بیدردسری بود که برای یه شب جمعه بعد از یه هفته اعصابخردکن لازم داشتم.
با بازیگری قوی، داستانی با تمپوی مناسب، انرژی بالا و جوکهای خوب، Best of the Best یک تجربه جذاب و حسابی لذتبخش میشه. این فیلم دلنشین هست و خودش رو خیلی جدی نمیگیره، در حالی که دقیقاً میدونه چه هدفی داره.
یه کمدی نوجوانانه و پیشبینیپذیر که زیادهرویهایش هم اصلا به دل نمیشینه و نمیتونه مخاطب رو به وجد بیاره. بیشتر از هر چیزی، حس میشه فیلم هیچ درکی از زندگی نسل زدِ مهاجرای هندی نداره.
Best Of The Best با خیلی از رمانهای YA (رمانهای جوانان) مشابهش فرق داره؛ با اینکه خطوط داستانش خیلی شبیهسازهای قبلیه، اما از یه دیدگاه نسبتاً نادر میاد: دو دختر جوان که همزمان هویت جنوب آسیایی و آمریکایی دارن و بدون اینکه خودشون رو تغییر بدن، همینجوری میمونن.
یه جاهایی میگیره، پلیلیستش عالیه، نقش اصلیش هم خیلی زیباست؛ تازه اونقدر صحنههای مسخره داره که ناخواسته آدم رو سرگرم میکنه. ولی در نهایت، تهش میشه یه فیلمی که فقط یه بار میشه تحملش کرد و دید.
اصلاً لازم نیست حدس بزنید تهش به کجا میرسه. ولی کمدیش خیلی تند و تیزه و کلی شوخیهای درونی مخصوص نسل دومها داره.
در دورانی که حتی فیلمهای ژانری که عمداً میخوان جنجال به پا کنن هم نمیتونن پا به پای سرعت آیندهگرایی پیش بیان، حسن منهاج و پرشانت ونکاتارامانوجام هم از مهارتشون در پرداختن به موضوعات روز استفاده کردن تا این اثر پرانرژی رو دقیقاً متناسب با فضای فعلی بسازن.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
دو دوست صمیمی دوران کودکی به تیم رقابتی رقص فیوژن بالیوودی دانشگاه یوسیالای میپیوندند، اما خیلی زود متوجه میشوند مسیر رسیدن به مسابقات قهرمانی آمریکا دشوارتر و سختتر از آن چیزی است که تصور میکردند.
- Lena KhanDirector
- Hasan MinhajWriter
- Prashanth VenkataramanujamWriter
- Daniel RojasComposer
- Adam CarboniDirector of Photography
Daniel Rojas