یه فیلم گیرا و خندهدار که در عین حال تلخه. بعضی جاها یه کم سطحی پیش میره و قابل پیشبینیه، ولی تا وقتی که تموم میشه، میتونه چندتا نکته احساسی رو خیلی عمیق به دل آدم بشونه.
کلاب کید
یه فیلم گیرا و خندهدار که در عین حال تلخه. بعضی جاها یه کم سطحی پیش میره و قابل پیشبینیه، ولی تا وقتی که تموم میشه، میتونه چندتا نکته احساسی رو خیلی عمیق به دل آدم بشونه.
برخی از نقدها
واقعاً لذت بردم. هم خندهدار بود و هم عمیقاً تکاندهنده. یکی از بهترین فیلمهایی بود که امسال دیدم و اشکم رو درآورد. حتی بعد از تموم شدن فیلم هم هنوز دارم بهش فکر میکنم؛ واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.
این داستان رو قبلاً دیدیم، ولی این یکی شخصیتهای اصلی و فرعی و حتی نقشهای گذراش تازه و جذابن. بازیگریها هم عالیه!
با وجود نقاط ضعفش توی طراحی، دلنشین و متقاعدکنندهست و در نهایت هم حسابی آدم رو تحت تاثیر قرار میده... بینقص نیست، ولی جواب داده و این مهمترین چیزه.
یه مرد گی، فیلم بیگ ددی رو بازسازی کرده. اصلاً هم اثرگذار یا بامزه نیست. یه فیلم جلبتوجهکننده و پوچه که هیچ محتوایی پشتش نیست.
درخشان و غیرمنتظره بود. هر دو بازیگر نقش اصلی خیرهکننده بازی کردن... جوری بود که آدم دلش میخواست بیشتر ببینه... با اینکه بعضی جاها دلخراش بود، ولی تهش کلی امید میبخشید. یکی از بهترین فیلمهای سال بود.
فیلم «کلاب کید» در عین حال که از نظر مقیاس، اثر کوچیک و صمیمیایه، از نظر بصری بلندپروازه و بدون هیچ ملاحظهای، خشن و بیپردهست.
اولین اثر خیرهکننده جردن فرستمن باعث میشه با یه پدر و پسر غیرمتعارف که همیشه دنبال یه پایان خوش دستنیافتنی هستن، همذاتپنداری کنی. فیلمهای زیادی نیستن که اینقدر جسارت داشته باشن و روی حقیقتهای تلخ بمونن. بدجوری روی من اثر گذاشت.
فیلمهایی که نقش اولشون یه بچه است، کیفیتشون کاملاً به بازی اون بچه بستگی داره و رجی ابسولوم تو نقش آرلو بیسروصدا درخشان بود.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
یک برگزارکنندهی جشنهای شبانهی نیویورک که غرق در خوشگذرانیهای افراطی است، با ظهور پسر ۱۰ سالهاش که تا به حال از وجود او بیخبر بود، شاهد زیر و رو شدن زندگی پرهرجومرج خود است.
- Jordan FirstmanDirector
- Cristóbal Tapia de VeerComposer
- Adam Newport-BerraDirector of Photography
Cristóbal Tapia de Veer