فیلم ·۱ ساعت و ۴۶ دقیقه ·کمدی، هیجانی، ترسناک

شبح در سلول

Ghost in the Cell
امتیاز تماشاگران ۷۰٪ تماشاگران ۸۸ نظر امتیاز منتقدان - منتقدان
اندونزیایی
«

نمای‌های شدید از تکه‌تکه‌های بدن انسان ممکنه برای بعضی‌ها زیادی باشه، اما هر کسی که بتونه این حجم از خون و خون‌ریزی رو تحمل کنه، در نهایت با فیلمی روبروست که هیچ‌وقت طبق پیش‌بینی شما پیش نمی‌ره.

Brian Tallerico · RogerEbert.com منتقد
شبح در سلول
نقدهای تماشاگران

برخی از نقدها

مرتب‌سازی
مفیدترین بالاترین امتیاز پایین‌ترین امتیاز
فیلتر امتیاز
همه ۵ ۴ ۳ ۲ ۱

نمای‌های شدید از تکه‌تکه‌های بدن انسان ممکنه برای بعضی‌ها زیادی باشه، اما هر کسی که بتونه این حجم از خون و خون‌ریزی رو تحمل کنه، در نهایت با فیلمی روبروست که هیچ‌وقت طبق پیش‌بینی شما پیش نمی‌ره.

تغییرات شدید لحنش واقعاً خنده‌داره، اکشنش هرچند هرج‌ومرجیه ولی اجرای عجیبی داره و تو ترکیب کردن ژانرهای کاملاً متفاوت، چنان تخیل بالایی به خرج داده که با وجود این همه شلوغ‌پلوچ، اصلاً از هم نمی‌پاشه.

جاکو آنوار توی فیلم گوست این د سل باز هم تونست تعادل بی‌نقصی بین نقد اجتماعی، صحنه‌های خشن و خون‌بار و کمدی‌های لودگی برقرار کنه. این فیلم اکشن خیره‌کننده هر ایده‌ای که به ذهنشون رسیده بود رو امتحان کردن و بیشترشون هم جواب داد.

گوست این د سل» یکی از اون مدل‌های سرگرم‌کننده و گاهی خنده‌دارِ ژانر وحشت و تسخیر است که حسابی روی جلوه‌های ویژه و صحنه‌های خونی تمرکز کرده؛ دقیقا همون کاری که سینمای اندونزی توش استاده.

به نظرم چیزی که باعث میشه این اثر جواب بده، اورجینال بودنشه. ترکیب وحشت بی‌رحمانه، صحنه‌های خشن، کمدی سیاه، اکشن و نقد اجتماعی توی فضای زندان می‌تونست یه افتضاح به تمام معنا بشه، و خب بعضی جاها هم همینطوره—ولی به یه روش سرگرم‌کننده. تغییرات لحن فیلم خیلی شدید و یهویی هست و هر لحظه‌اش هم درست در نمیاد، اما اتمسفر، خلاقیت و لحظات عجیب و غریب وحشتش باعث شد تا آخرش پای فیلم بمونم. فیلم شلوغ‌پلوغه، عجیبه و قطعاً برای هر کسی نیست، ولی من بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردم از این دیوانگی لذت بردم.

یه فیلم خیلی عجیب و غریب و پراکنده از اندونزی که ترکیبی از خشونت، حموم خون، کمدی و درامه. راستش تازگی‌ها فیلمی به این عجیبی از نظر لحن ندیده بودم. با این حال، صحنه‌های خون و خون‌ریزی‌ش سرگرم‌کننده‌ست و قتل‌های خیلی خلاقانه‌ای داره (یه چیزی تو مایه‌های کارهای هنری هانیبال)، که یهو با یه سری شوخی‌های سریع، لحنش عوض می‌شه.

چه فیلم ترسناک باحالی بود. کلاً یادم رفته بود کمدیه، واسه همین سورپرایز خیلی خوبی بود.

خب، بد نیست... نمیشه گفت بده، ولی خیلی هم عالی نیست. کمدیش جواب داده و ترسناکش هم هنوز می‌چسبه.

از نظر کمدی و المان‌های ترسناک عالی بود. صحنه‌های خونی و دل‌خراشش واقعاً شدیده؛ اونایی که عاشق اینجور چیزان خیالم راحت باشه که فیلم واقعاً همون چیزیه که می‌خوان. تعلیقش هم خیلی خوبه، مخصوصاً اینکه قرار نبوده اوضاع اینقدر جدی بشه. شروع فیلم هم خیلی گیرا بود، چون من و دوستام اولش فکر کردیم یه فیلم انگلیسی یا مالزیه. در کل فیلم نسبتاً خوب و متعادل بود. اما حرکات دوربینش یه مقدار لرزون و غیرطبیعی بود.

نقدهای بیشتر به‌زودی ۲ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و به‌زودی همین‌جا اضافه می‌شود.

داستان این اثر

در زندانی بدنام، نیرویی نامرئی آغاز به کشتار وحشیانه زندانیان می‌کند و باندهای دشمن و نگهبانان فاسد را مجبور می‌سازد تا برای بقا در برابر این حمام خون، با یکدیگر متحد شوند.

سازندگان
موسیقی متن

Aghi Narottama

بازیگران

عوامل