یه تصویر بینقص از نسل زد توی لندن؛ سه تا بیست و چند سالهی بیپول توی یه آپارتمانی که سریعتر از آیندهشون داره میریزه سرشون. سریال اونقدر صادقه که میتونه این وضعیت رو همزمان هم خندهدار و هم غمانگیز نشون بده. لئو رایش دوران «گروه چتها» رو جوری نوشته که انگار خودش توش زندگی میکنه: از اصطلاحات روانشناسی گرفته تا شغلهای بنبست و رفاقتی که به اندازه محبت، با لجبازی و کینه هم به هم گره خورده. اندرو اسکات و لنا دانهام هم مثل استادهای مهمانِ دنیای ناکارآمدی، یه سری به سریال میزنن. خیلی خندهدار، خیلی تاریک و به طرز آزاردهندهای دقیق.
بدتر میشود
بین این همه کمدیهای «دورهمی» که این روزها درباره نسل زد میسازن، این سریال تا الان دقیقترین و تیزترین تصویریه که تلویزیون از این نسل ارائه داده.
برخی از نقدها
بین این همه کمدیهای «دورهمی» که این روزها درباره نسل زد میسازن، این سریال تا الان دقیقترین و تیزترین تصویریه که تلویزیون از این نسل ارائه داده.
نکته کلیدی اینه که سریال هیچوقت خودش رو خیلی جدی نمیگیره و خوب میدونه که جوونای خوشگل تا چه حد میتونن احمق و مضحک باشن.
یه جورای داستان بلوغ و بزرگ شدنه، فقط ده سال دیرتر از اون چیزی که معمولاً توی سریالها میبینیم.
عالیه، عاشق این سریال شدم. خط داستانی و انتخاب بازیگرهاش خیلی خوبه.
به جای اینکه کلیشههای دهه بیست زندگی رو همزمان تحلیل کنه و به چالش بکشه — اونم به شکلی خندهدار و با بازی بازیگرای فوقالعاده کاریزماتیک — فقط میشینه و میبینه که این کلیشهها جلو برن.
سعی کرده از اون مدل طنز اغراقآمیز نسل زد استفاده کنه که مدام خودشون رو توی دردسر میندازن، ولی اصلاً نمیگیره. واقعاً نه خندهداره و نه سرگرمکننده...
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
سه دوست صمیمی دوران دانشگاه با خطر تخلیه خانه در لندن روبرو میشوند. آنها در حالی که در نقاط مختلف شهر پراکنده شدهاند، میان چالشهای دوستی، شکستهای عاطفی و دشواریهای بزرگسالی دستوپا میزنند؛ آن هم در شرایطی که دنیا پیرامونشان در حال فروپاشی است.
- Leo ReichCreator
- Mounia AklDirector