فیلم میسایا مورکو ۲ ایدهی جالبی داشت که موسیقی گانا رو وارد جریان اصلی سینمای تامیل کنه. گانا فقط موسیقی نیست، بلکه بازتابی از فرهنگ و تجربههای جامعهی طبقه کارگره. اما فیلم نتونست از این پتانسیل بهطور کامل استفاده کنه. برخلاف قسمت اول که تعادل خوبی بین رمانس، موسیقی و شخصیتهای مکمل برقرار کرده بود، این دنباله بیش از حد حول محور نقش اصلی میچرخه. با وجود پتانسیلهایی که کاروناس، واراداراجان و چیترا داشتن، ازشون درست استفاده نشده. تعداد زیاد آهنگها هم بهجای اینکه داستان رو تقویت کنه، مدام رشتهی روایت رو پاره میکنه. از نکات مثبتش میشه تدوین فیلم که جریان رو روان نگه داشته. در مجموع، فیلم بهخاطر بلندپروازی فرهنگیاش قابل تحسینه، اما شخصیتپردازی ضعیف و فیلمنامهی نامتعادل باعث شده تا به پتانسیل ایدهی مرکزیاش نرسه.
میسایا مورکو ۲
فیلم حس و حال درستی داره، اما نویسندگی بیروح، دیر شروع شدنِ تضادهای داستانی و تکیه بیش از حد به دیالوگهای طولانی باعث شده تا اون تاثیری که میخواست بذاره رو نذاره.
برخی از نقدها
فیلم حس و حال درستی داره، اما نویسندگی بیروح، دیر شروع شدنِ تضادهای داستانی و تکیه بیش از حد به دیالوگهای طولانی باعث شده تا اون تاثیری که میخواست بذاره رو نذاره.
هرچند فیلم میسایا موروکو ۲ درست تشخیص داده که موسیقی مستقل داره کمکم اون روحیه دموکراتیکش و در نتیجه، دلیل اصلی وجودش رو از دست میده، اما وقتی نوبت به مواجهه با معضلات جدیتر و فوریتری میرسه که امروز این فضای موسیقی باهاش روبروست، پشت میکشه.
بعد از دیدن بدترین فیلمهای تاریخ سینما (مثل توکسیک اثر یاش و پارادایس اثر نانی)، هیپهاپ تامیزها آدی با این فیلم نشون داد که پتانسیل خیلی بالاتری برای خلق یه سرگرمی واقعی داره. توی صنعتی که بازیگرا بیش از حد تلاش میکنن از هالیوود تقلید کنن (که همیشه هم بدجوری شکست میخورن)، آدی یه اثر تازه ارائه داده که دوز کمدی اصیل و پیامش در طول فیلم کاملاً دقیقه. بازیگرا همگی چهرههای تازهای هستن که حضور فوقالعادهای روی پرده دارن. هرشات خان قطعاً به یه سوپراستار بزرگ توی سینمای هند تبدیل میشه؛ اون هم درست وقتی که بازیگرایی مثل یاش و نانی با فیلمهای تقلیدی و ضعیفشون، سعی میکنن «مردانگی» حرفهای خودشون رو به رخ بکشن. دیگه وقتشه ستارههای جدید و استعدادهای واقعی بدرخشن!!! تمام بازیگرای هندی باید از این فیلم و از هرشات خان و هیپهاپ تامیزها آدی درس بگیرن. یه دنباله که بین اون همه فیلمهای «پرهزینه» و بدساخت، تبدیل به یه موفقیت غافلگیرکننده شد.
وای، اصلاً از کجا شروع کنم!! این فیلم آدم رو به گریه میندازه!! اگه قسمت اول میسایا موروکو رو دوست داشتید، عاشق این یکی میشید! دقیقاً همون سبک و حال و هوای هیپهاپ تامیزا رو داره. آهنگهایی که قبل از اکران اومده بود اصلاً برام معنی نداشت، ولی حالا همه چی خیلی قشنگ جور شد و خدای من، واقعاً عاشقش میشید. هم از ته دل میخندید، هم شدیداً گریه میکنید و شاید در نهایت به خودتون افتخار کنید و شکرگزار باشید (یا اینکه انگیزه بگیرید که به زندگیتون سر و سامون بدید و تمرکز کنید). در هر صورت، حتماً روی پرده بزرگ سینما ببینیدش! #تامیزاندا
برای فیلمی که سعی داره درباره سیستم تبعیضآمیز صنعت موسیقی و بسته شدن درها به روی آدمهای حاشیهنشین حرف بزنه، میسایا موروکو به کارگردانی و ساختار داستانی خیلی محکمتری نیاز داشت...
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
پس از شکست در عشق و درگیر شدن در یک نزاع، جیوا با سختیها و فداکاریهای پدرش، شیوا، آشنا میشود. او که از میراث پدربزرگ و پشتکار پدرش الهام گرفته، دیدگاهش را تغییر داده و با تمام توان برای رسیدن به رؤیای موسیقیاش تلاش میکند. جیوا در نهایت با اراده و استقامت، جایگاه خود را در صنعت موسیقی تثبیت کرده و باعث افتخار خانوادهاش میشود.
- HipHop Tamizha AdhiDirector
- HipHop Tamizha JeevaComposer
- Balaji SubramanyamDirector of Photography
HipHop Tamizha Adhi
عوامل
-
HipHop Tamizha Adhi
Jeeva / Tiger Siva / Gaana Dass
-
Ketika Sharma
Laila Singh
-
Chaithra J Achar
Latchumi
-
Ramya Ranganathan
Vaani
-
Harshath Khan
Harshath Khan
-
Shah Ra
M. Balaji M. Tech.
-
Karunas
Older Gaana Dass
-
Nassar
Sheshadri
-
Aadukalam Naren
Masilamani
-
Karunakaran
Venkatesan
-
Arul D. Shankar
-
Baba Baskar
Older Tiger Siva