فیلم ·۱ ساعت و ۵۲ دقیقه ·کمدی، عاشقانه

فرضیه عشق

The Love Hypothesis
امتیاز تماشاگران ۷۹٪ تماشاگران ۷۳۰ نظر امتیاز منتقدان - منتقدان
انگلیسی
«

چقدر چیزها نسبت به کتاب تغییر کرده بود! مثلاً اون سکانسی که می‌شینه روی پاش کجاست؟ بعدشم چرا پس‌زمینه همه چی این‌قدر تاریک بود؟ خیلی برای این فیلم هیجان زده بودم ولی واقعاً ناامید شدم. چند تا سکانس خوب داشت ولی در کل چیز خاصی نبود. به نظر من کتاب‌ها همیشه از فیلم‌ها بهترن. 😤

Golden C تماشاگر
فرضیه عشق
نقدهای تماشاگران

برخی از نقدها

مرتب‌سازی
مفیدترین بالاترین امتیاز پایین‌ترین امتیاز
فیلتر امتیاز
همه ۵ ۴ ۳ ۲ ۱

چقدر چیزها نسبت به کتاب تغییر کرده بود! مثلاً اون سکانسی که می‌شینه روی پاش کجاست؟ بعدشم چرا پس‌زمینه همه چی این‌قدر تاریک بود؟ خیلی برای این فیلم هیجان زده بودم ولی واقعاً ناامید شدم. چند تا سکانس خوب داشت ولی در کل چیز خاصی نبود. به نظر من کتاب‌ها همیشه از فیلم‌ها بهترن. 😤

می‌دونم بهترین اقتباس ممکن نیست، ولی عاشق نقش‌های اصلی شدم. به نظر من تام بیتمن برای نقش آدام عالی بود و لیلی راینهارت هم نقش اولیو رو فوق‌العاده بازی کرد.

یک اقتباس کاملاً بی‌نقص. شیمی بین لیلی رینهارت و تام بیتمن محشر بود و تمام تغییراتی هم که دادن لازم بود تا داستان برای یه اثر بصری منطقی‌تر بشه. برای اقتباس قسمت دوم لحظه‌شماری می‌کنم. آدام-اولیو/تام-لیلی برگردید، بچه‌ها دلشون براتون تنگ شده (من همون بچه‌هام).

عاشق این فیلم شدم. شیمی بین نقش‌های اصلی فوق‌العاده بود. راستش من روی صدای بم و خش‌دار ضعف می‌کنم. اصلاً انتظار اون پیچش داستانی رو نداشتم. یه جورایی حیف شد که صحنه‌ی حال‌گیری و ضرب و شتمش رو ندیدم، ولی خب هر چی. ولی اون صحنه‌ی تقابلشون محشر بود. از اینکه به کلیشه‌های «رابطه صوری» و «فقط یه تختخواب باقی مونده» اشاره کرده بود خیلی خوشم اومد. قطعاً دوباره می‌بینمش.

با اینکه فیلم رو زن‌ها نوشته و کارگردانی کردن، ولی انگار اون تم نانوشته‌ی کتاب اصلی رو نادیده گرفته؛ همون چیزی که تهِ فانتزی خیلی از زن‌هاست: داشتنِ کسی تو جایگاه قدرت که بدون هیچ شک و تردیدی پشتت باشه.

فیلم «د لاو هایپوتسیس» یه کمدی رمانتیک دلنشینه اما داستانش قابل پیش‌بینیه؛ هرچند شیمی بین لی‌لی رینهارت و تام بیتمن سطح فیلم رو بالا برده و رفاقت اولیو و آن هم بهش حس و حال داده.

یه فیلم لوس، دل‌به‌دستی و واقعاً واقعاً احمقانه است. یه سری از بدترین و نپخته‌ترین دیالوگ‌هایی که تا حالا تو سینما دیدم رو داره.

خیلی چیزها توی این فیلم بود که دلم می‌خواست ازشون لذت ببرم. به نظرم لیلی رینهارت استعدادش رو داره، ولی حس می‌کنم این کاراکتر اون جذبه و انرژی لازم رو نداشت.

همون‌قدر سرگرم‌کننده، لوس و زود فراموش‌شدنیه که یه کمدی-رومانتیک دهه ۲۰۰۰ باشه که مستقیم رفته روی دی‌وی‌دی؛ و البته این رو به عنوان تعریف می‌گم!

نقدهای بیشتر به‌زودی ۳ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و به‌زودی همین‌جا اضافه می‌شود.

داستان این اثر

اولیو اسمیت، دانشجوی دکتری زیست‌شناسی و دکتر آدام کارلسن، استادی موفق اما بدنام به سخت‌گیری، وارد یک رابطه صوری می‌شوند؛ اما این اتفاق باعث می‌شود تمام تئوری‌های حساب‌شده‌ی هر دوی آن‌ها درباره عشق به هم بریزد.

سازندگان
موسیقی متن

Laura Karpman

بازیگران

عوامل