یه فیلم لوس، دلبهدستی و واقعاً واقعاً احمقانه است. یه سری از بدترین و نپختهترین دیالوگهایی که تا حالا تو سینما دیدم رو داره.
شاید انتظار داشته باشید فیلمی درباره آنتونی بوردن پر از تراژدی باشه. با اینکه «تونی» گاهی اجازه میده آینده توی صحنه سرک بکشه… جانسون بیشترشون رو به شکل اشارات میذاره.
هیچ چیزی توی تلویزیون به این مجلل، پیچیده و خیرهکننده نیست؛ حتی وقتایی که آدم دلش میخواد سرش رو بکوبه به دیوار.