سریال ·۳ فصل ·درام، اکشن، ماجراجویی، علمی‌تخیلی

خانه اژدها

House of the Dragon
امتیاز تماشاگران ۷۳٪ تماشاگران امتیاز منتقدان ۸۸٪ منتقدان ۱۷۳ منتقد
انگلیسی
«

این سریال پتانسیل این رو داشت که یه اثر حماسی باشه، اما هر کدوم از شخصیت‌هایی که قرار بود باهاشون ارتباط برقرار کنیم، مدام ثابت می‌کنن که یا رو اعصابن، یا کسل‌کننده و بی‌روح، یا کلاً گیج‌کننده. سریال اصلاً روی پای خودش نمی‌ایسته و هر چقدر هم دود اژدها توی وستروس بپیچه، نمی‌تونه این حقیقت رو بپوشونه.

William O تماشاگر
خانه اژدها
نقدهای تماشاگران · فصل ۱

برخی از نقدها

پاپ‌کورن‌متر فصل ۱ · ۸۲٪
مرتب‌سازی
مفیدترین بالاترین امتیاز پایین‌ترین امتیاز
فیلتر امتیاز
همه ۵ ۴ ۳ ۲ ۱

این سریال پتانسیل این رو داشت که یه اثر حماسی باشه، اما هر کدوم از شخصیت‌هایی که قرار بود باهاشون ارتباط برقرار کنیم، مدام ثابت می‌کنن که یا رو اعصابن، یا کسل‌کننده و بی‌روح، یا کلاً گیج‌کننده. سریال اصلاً روی پای خودش نمی‌ایسته و هر چقدر هم دود اژدها توی وستروس بپیچه، نمی‌تونه این حقیقت رو بپوشونه.

یه پیش‌درآمد تحسین‌برانگیزه که ثابت می‌کنه این دنیا هنوز داستان‌های ارزش شنیدنی داره، هرچند هیچ‌وقت نتونست اون جادوی دوران اوج گیم اوف ترونز رو دوباره تکرار کنه. بازی‌ها قویه، بازی‌های سیاسی تیز و دقیقن و ابعاد سریال هم واقعاً خیره‌کننده‌ست. اما گیجی‌های اول سریال، اون پرش زمانی ناشیانه و کمبود شخصیت‌های فرعی به‌یادماندنی باعث شده که نتونه به یه اثر شاهکار تبدیل بشه.

سریال خیلی خوب تونسته ما رو دوباره به دنیای وستروس برگردونه و در عین حال داستان منحصر‌به‌فرد خودش رو روایت کنه. همون دسیسه‌های سیاسی، درام‌های خانوادگی و ابعاد حماسی‌ای که باعث شد این دنیا از همون اول این‌قدر جذاب باشه رو کاملاً به تصویر کشیده.

مثال بارز اینه که بعضی وقتا بهتره دست از سر یه چیز بردارن و به حال خودش بذارن. یه دنباله (پیش‌درآمد) افتضاح برای سریال اصلی. بازیگرای بد، فیلم‌نامه‌ی بد، دیالوگ‌های مزخرف و بازی‌هایی که از همه‌شون بدتره. کلاً همه‌چیزش غلطه. اصلاً نمیشه پیشنهادش داد.

اعتمادی که اواخر سریال گیم آو ترونز از دست رفته بود، با هاوس آو د رگان دوباره به دست اومد.

عاشق کتابام. این سریال هم فوق‌العاده‌ست؛ در واقع داستان پیش‌زمینه‌ی خاندان دنریس تارگرین توی گیم آو ترونز هست. عاشق تاریخ تارگرین‌هام.

اتلاف وقت مطلق. ۳ یا ۴ قسمتشو تحمل کردم. هیچ شخصیت جذابی نبود که آدم بخواد طرفش باشه، به جز بازیگر نقش اول، ولی باز هم ارزشش رو نداشت.

حتی از نظر بصری، با اینکه سبکش محدودتر بود، ولی فصل اول همون‌قدر خیره‌کننده بود که نبرد حرام‌زاده‌ها یا قسمت‌های کارگردانی‌شده توسط آلن تیلور توی فصل‌های اول بود.

اگه همین‌طور پیش بره، ممکنه هاوس آو دِرَگِن حتی از گیم آو ترونز هم عظیم‌تر بشه. یه حماسه سیاسی گسترده درباره خاندان‌ها که با خلق چنین دنیای فانتزی باورپذیری، با غنای آثار تولکین رقابت می‌کنه.

یه فصل گذشت و من هنوز دارم کلنجار می‌رم که یادم بیاد کدومشون ایگانن، کدومشون ایموند، کدومشون دیمون یا هر کی که هست.

به خودی خود سریال خوبیه و هر چی دسیسه‌های سیاسی، خون و خون‌ریزی، فساد و توطئه‌های درباری هست که این فرنچایز بهشون معروفه رو با شدت تمام ارائه می‌ده.

برخلاف تصورات، سازنده‌های اچ‌بی‌او چیزی فراتر از یه بازیافتِ گرم‌کرده از گیم آو ترونز ساختن.

فصل اول پیش‌درآمد «گیم آف ترونز» تا حد زیادی موفق بود، اما فشرده کردن سال‌ها درگیری توی ۱۰ ساعت زمان سریال، باعث شده به جای شخصیت‌های پرداخت‌شده، فقط طرح‌های کلی و مبهمی تحویل بگیریم.

نقدهای بیشتر به‌زودی ۱ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و به‌زودی همین‌جا اضافه می‌شود.

داستان این اثر

سلسله تارجاریِن در اوج مطلق قدرت خود قرار دارد، با بیش از پانزده اژدها زیر سلطهٔ آن‌ها. بیشتر امپراتوری‌ها از چنین ارتفاعی فرو می‌پاشند. اما در مورد تارجاریِن‌ها، سقوط تدریجی آن‌ها زمانی آغاز می‌شود که پادشاه ویسریس با نامیدن دخترش، رِاینِیرا، وارث تخت آهنین، سنت یک قرن را زیر پا می‌گذارد. اما وقتی ویسریس بعدها پسری به دنیا می‌آورد، دربار با این واقعیت شوکه می‌شود که رِاینِیرا

ادامهٔ خلاصه

همچنان مقام وارث بودن را حفظ کرده است، و این امر بذر جدایی را در سراسر قلمرو می‌کارد.

سازندگان
موسیقی متن

Ramin Djawadi

بازیگران

عوامل