اقتدار (رمان، ۲۰۲۵)
مجموعهای جسورانه و تحریکآمیز از جستارهایی درباره یکی از مبرمترین پرسشهای عصر ما: در زمانی که هر کسی درباره هر چیزی نظری دارد، مفهوم اقتدار چیست؟
آندرهآ لانگ چو، منتقد برنده جایزه پولیتزر، پس از انتشار جستار جریانساز خود در سال ۲۰۱۷ با عنوان «درباره دوست داشتن زنان»، خود را به عنوان روشنفکری در سطح متفکران دهه ۱۹۶۰ تثبیت کرده است. او با ذکاوتی گزنده و صراحتی جدالبرانگیز، در برابر این الزام که هنر باید از سیاست تهی باشد میایستد و در عوض، الگویی ارائه میدهد که چپگرایان چگونه میتوانند بدون تسلیم شدن در برابر بدبینیها و پیشگوییهای شوم، در جنگهای فرهنگی پیش بروند. کتاب «اقتدار» آثار انتقادی چو در رسانههای گوناگون از جمله رمان، تلویزیون، تئاتر و بازیهای ویدئویی را در کنار چهارگانه تحسینشدهای از جستارهای ادبی که نخست در نشریه انپلاسوان منتشر شده بود، گرد آورده است. چو در این اثر، «شبح اپرا» را در بستر نزاع چندصدساله میان موسیقی و درام تحلیل میکند، عادت دیرینه در خواندن آثار علمی-تخیلی اکتویا باتلر به عنوان تمثیلی از بردهداری را به چالش میکشد و منتقدانی چون مگی نلسون و زادی اسمیت را به انسانگرایی سهلانگارانه متهم میکند.