بهترین سریالیه که تا حالا دیدم، نویسندگیش واقعاً دیوانهکنندهست. کلی جزئیات ریز داره که اکثر مردم متوجهشون نمیشن. فصل ۵ هم بینقصترین پایانبندی تاریخه. من زیاد باهوش نیستم واسه همین نمیدونم دقیقاً چی بگم ولی این سریال محبوبترین منه (جدی میگم). اگه هنوز ندیدینش و قصدش رو هم ندارین، واقعاً آدم بیعرضهای هستین.
یه فصل از نظر ساختاری واقعاً بینقص؛ هم ابهت فصل اول رو حفظ کرده و هم یه زیربنای محکم و اکشن ساخته تا بقیه سریال رو به اوج برسونه. میدونم این مورد برای بیشتر یا حتی کل سریال صدق میکنه، ولی کلی جزئیات ریز داره که بعضیهاشون رو جلوتر در موردشون میگم. مثلاً بعد از اینکه والتر لبههای نون رو برای کریزی-۸ میگرفت، بعد از مرگ اون، خودش شروع میکنه به همین کار. یا بعد از اینکه مایک رو میکشه، مدل نوشیدنیهاش رو شبیه مایک انتخاب میکنه. وقتی یه اتفاق تراژیک میافته یا شخصیتها تغییر میکنن، این موضوع توی ظاهر و مدل لباس پوشیدنشون کاملاً معلومه. اولش کسایی مثل والتر و جسی رنگهای روشنتر و زندهتر میپوشیدن، ولی با گذشت زمان و اتفاقاتی که میافته، کمکم میرن سراغ رنگهای تیره مثل خاکستری و مشکی. ماری عاشق بنفشه و تقریباً همیشه این رنگ میپوشه، اما هر وقت برای یه مدت بنفش نمیپوشه (که بیشتر اوقات همینطوره)، معمولاً بعد از یه اتفاق مهم یا یه نقطه عطف توی داستانه. میخواستم بیشتر بنویسم ولی محدودیت ۱۰۰۰ کاراکتر دارم.
کمکم داره هیجانش میره بالا (شاید من یه جورایی یادم رفته بود). در ضمن نمیفهمم چرا همه دارن به قسمت «مگس» توهین میکنن؛ به نظر من یکی از بهترین قسمتهای بریکینگ بد هست. فقط اگه تمرکزت پایین باشه و زود حوصلهت سر بره، اون موقع برات بد میشه.
پایه و اساس خیلی محکمی برای بقیه سریال میچینه، هرچند اکثر طرفدارای بریکینگ بد این فصل رو کسلکننده میدونن چون ریتمش کنده و خودشون هم دیگه حوصله و تمرکز ندارن.