پوجا جانم
فیلم، با اینکه نیت خوب داره، قابل پیشبینیه توی نحوهاش؛ دست به پیشداوریهای عمومی و سیاستهای جنسیتی میزنه که معمولاً منجر به تعصبات و طرز فکرهای کلی میشه.
پوجا جانم
فیلم، با اینکه نیت خوب داره، قابل پیشبینیه توی نحوهاش؛ دست به پیشداوریهای عمومی و سیاستهای جنسیتی میزنه که معمولاً منجر به تعصبات و طرز فکرهای کلی میشه.
دونده
فیلم کوچیکیه که روی یه کلیشه قدیمی ساخته شده، اما تسلط کوین مکدونالد روی ریتم و بازی جسورانه و فیزیکی گال گادوت باعث میشه اصلا حس نکنی داری یه چیز تکراری میبینی.
بهترینهای بهترینها
یه کمدی نوجوانانه و پیشبینیپذیر که زیادهرویهایش هم اصلا به دل نمیشینه و نمیتونه مخاطب رو به وجد بیاره. بیشتر از هر چیزی، حس میشه فیلم هیچ درکی از زندگی نسل زدِ مهاجرای هندی نداره.
رویارویی با ال چاپو
با اینکه توی داستانی مثل این، خشونت اجتنابناپذیره، اما هیچوقت زیادهروی نمیشه و باعث میشه این ۳۶ ساعت از زندگی دو تا پلیس توی یه عملیات محرمانه، کاملاً باورپذیر به نظر برسه.