یک مکان آرام: جاده پیش رو
مثبتها: از نظر گرافیکی بازی واقعاً خوشقیافهست. طراحی موجودات باحاله و دقیقاً شبیه فیلمهاست. منفیها: سیستم استیلث (مخفیکاری) افتضاحه. داستانش خیلی کسلکنندهست و شخصیتپردازیها هیچ پیشرفتی نمیکنن. هر بار که موجود متوجه حضورت بشه، یعنی مرگ سریع و بیدردسر. بعضی وقتها بدون هیچ دلیل مشخصی میمیری (شوخی نمیکنم، یهو یه صدای رندوم بلند میشه و میمیری). پر از باگ و گلیچه. بعد از چند ساعت بازی، اینکه مجبور باشی هر چیزی رو با سرعت لاکپشتی باز کنی، بهشدت خستهکننده میشه. اینکه باید همهجا رو آروم راه بری و حتی نتونی از راه رفتن سریع استفاده کنی، واقعاً رو اعصابه. تا آخرین لحظهی بازی مدام دارن مکانیکهای جدید معرفی میکنن. موجودات توی جاهایی که اصلاً نباید بتونن بهت برسن، یهو تلپورت میکنن سرت. ممکنه وسط یه کاتسین بمیری. عملاً هیچ راهی برای مبارزه با این موجودات نیست و تنها کاری که میتونی بکنی اینه که حواسشون رو پرت کنی. بازی ترسناک نیست؛ بعد از یه ساعت یا بیشتر، درگیر شدن با موجودات فقط اعصابخردکن میشه. هوش مصنوعی موجودات خیلی احمقه؛ یه چیزی پرت میکنی که حواسش پرت بشه ولی اصلاً واکنش نشون نمیده. مسیر حرکت موجودات هم خیلی رو اعصابه؛ دقیقاً همون جایی که باید بری، همینطور عقب و جلو میره. راستش این لیست همینطور ادامه داره...
۷
۴
۳
۲
۲
۱
