اگر بروم دلتنگم می‌شوند؟

Walter Thompson-Hernández If I Go Will They Miss Me

اگر بروم دلتنگم می‌شوند؟
  • پاپ‌کورن‌متر ۷۰٪
  • ۲۰۲۶
  • ۱ ساعت و ۲۹ دقیقه
  • زبان انگلیسی
  • فیلم

داستانی شاعرانه و سرشار از احساس درباره رابطه پدر و پسری در یک خانواده سیاه‌پوست؛ روایتی از بخشش، تخیل و این امید که عشق می‌تواند شکننده‌ترین رابطه‌ها را به پیوندی شفابخش و زیباتر تبدیل کند.

برخی از نقدها

«If I Go Will They Miss Me یه داستان دربارهٔ مهربونی، بهبودی و خانواده‌هاست؛ دربارهٔ شکاف‌هایی که نزدیک‌ترین روابط رو از هم جدا می‌کنن و این‌که چطور می‌جنگیم تا برگردیم به چیزای واقعاً مهم.»

— Tina Kakadelis · Beyond the Cinerama Dome ، منتقد

«یه فیلم بلوغ تلخ و شیرین، لطیف و شاعرانه و یه داستان تاثیرگذار از رابطه پدر و پسری.»

— Avi Offer · NYC Movie Guru ، منتقد

۸٫۰ از ۱۰

«یه تجربه‌ی فوق‌العاده احساسی و دلنشینه که اصلاً از واقع‌گراییِ اون کلنجار درونی دست نمی‌کشه؛ همون حسِ اینکه گاهی فکر می‌کنیم باید بچه‌هامون رو (چه به معنای واقعی کلمه و چه استعاری) از دست خودمون حفظ کنیم.»

— Jared Mobarak · Hey, Have You Seen ...? ، منتقد

بازیگران

نقدها

۸ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی

If I Go Will They Miss Me یه داستان دربارهٔ مهربونی، بهبودی و خانواده‌هاست؛ دربارهٔ شکاف‌هایی که نزدیک‌ترین روابط رو از هم جدا می‌کنن و این‌که چطور می‌جنگیم تا برگردیم به چیزای واقعاً مهم.

یه فیلم بلوغ تلخ و شیرین، لطیف و شاعرانه و یه داستان تاثیرگذار از رابطه پدر و پسری.

★★★★★

یه تجربه‌ی فوق‌العاده احساسی و دلنشینه که اصلاً از واقع‌گراییِ اون کلنجار درونی دست نمی‌کشه؛ همون حسِ اینکه گاهی فکر می‌کنیم باید بچه‌هامون رو (چه به معنای واقعی کلمه و چه استعاری) از دست خودمون حفظ کنیم.

★★★★★

خیلی خوشم اومد که چنین موضوع حساسی رو توی این فیلم به این شکل خلاقانه روایت کردن. واقعاً آدم رو می‌برد و می‌آورد، ولی قطعاً اثر لازم و ضروری‌ای بود.

★★★★★

این اولین نقدیه که می‌نویسم. همه باید این فیلم رو ببینن.

اگر بروم، دلم می‌گیرد؟ یک شعر سینمایی است. مثل یک حباب شناور، می‌دونی که این لحظه زود می‌گذره؛ هر صحنه تماشاگر رو به یک حالت ذهنی اسطوره‌ای می‌برد.

دانیل بروکس و جی. آلفونس نیکلسون تو نقش پدر و مادر لیل انت (بودی دل) واقعاً ترکوندن؛ یه پسر ۱۲ ساله که رویاهای پروازش و تخیلات افسانه‌ایش درباره پدرش، آنتونی پدر، موتور محرک کل فیلمه.

جزیی از اون سبک نوظهوریه که نه نئورئالیسته و نه رئالیسم جادویی، بلکه میشه گفت «رئالیسم احساسیه»؛ چون اصرار داره توی جاهایی که بقیه فقط فقر و ناامیدی می‌بینن، دنبال شگفتی بگرده. (برای نمونه، فیلم «پروژه فلوریدا» اثر شان بیکر رو ببینید)

رفتن به جزئیات اثر ↓

۱ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و به‌زودی همین‌جا اضافه می‌شود.

جزئیات اثر

سازندگان
موسیقی متن

آهنگساز: Malcolm Parson