اگر بروم دلتنگم میشوند؟
اگر بروم، دلم میگیرد؟ یک شعر سینمایی است. مثل یک حباب شناور، میدونی که این لحظه زود میگذره؛ هر صحنه تماشاگر رو به یک حالت ذهنی اسطورهای میبرد.
اگر بروم دلتنگم میشوند؟
اگر بروم، دلم میگیرد؟ یک شعر سینمایی است. مثل یک حباب شناور، میدونی که این لحظه زود میگذره؛ هر صحنه تماشاگر رو به یک حالت ذهنی اسطورهای میبرد.
بانکر
بانکر» توی باز کردن گرههای ظریف تمهای اجتماعی و طبقاتی که داستانش بر پایه اونهاست، یه مقدار بیش از حد سادهانگاری کرده.
در تنگنا
وقتی بحث بخشش پیش میاد، همهچیز مصنوعی، اجباری و ریاکارانه است. برای همین هم اون سکانس رقص شاد و بیخیال آخر فیلم، اصلا به دل نمیشینه و باورپذیر نیست.
زن مخفی
تا ده دقیقه آخر فیلم یهکم خنک و بیروح بود؛ اما پایانش حس میکنه ناقصه، یا بهتر بگم ناعادلانه نسبت به گروه وسیعتری از قربانیهای داستان.