«یه کوه از احساسات لوس و اغراقآمیز، شوخیهای بیمزه و درامهای عشقی که هر چی جلوتر میرفت، مصنوعیتر میشد.»
— Doug Jamieson · The Jam Report ، منتقد
آلوارو و همسر سابقش، سافرون، تلاش میکنند برای خاطر دخترشان، رز، از حواشی و تنشهای طلاق پرآشوبشان فاصله بگیرند.
«یه کوه از احساسات لوس و اغراقآمیز، شوخیهای بیمزه و درامهای عشقی که هر چی جلوتر میرفت، مصنوعیتر میشد.»
— Doug Jamieson · The Jam Report ، منتقد
«ترودی استایلر با کمک فیلمنامهای که اصلا سراغ کلیشهها نرفته، تونسته داستان هوشمندانه و پختهای از یه مشت آدمبزرگِ مشکلدار رو روایت کنه که تو بدترین شرایط ممکن، مجبور میشن معنای واقعی عشق و خانواده و چیزهایی که واقعاً اهمیت دارن رو یاد بگیرن.»
— Pete Hammond · Deadline Hollywood Daily ، منتقد
«وقتی بحث بخشش پیش میاد، همهچیز مصنوعی، اجباری و ریاکارانه است. برای همین هم اون سکانس رقص شاد و بیخیال آخر فیلم، اصلا به دل نمیشینه و باورپذیر نیست.»
— Cortlyn Kelly · RogerEbert.com ، منتقد
۵ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی
یه کوه از احساسات لوس و اغراقآمیز، شوخیهای بیمزه و درامهای عشقی که هر چی جلوتر میرفت، مصنوعیتر میشد.
ترودی استایلر با کمک فیلمنامهای که اصلا سراغ کلیشهها نرفته، تونسته داستان هوشمندانه و پختهای از یه مشت آدمبزرگِ مشکلدار رو روایت کنه که تو بدترین شرایط ممکن، مجبور میشن معنای واقعی عشق و خانواده و چیزهایی که واقعاً اهمیت دارن رو یاد بگیرن.
وقتی بحث بخشش پیش میاد، همهچیز مصنوعی، اجباری و ریاکارانه است. برای همین هم اون سکانس رقص شاد و بیخیال آخر فیلم، اصلا به دل نمیشینه و باورپذیر نیست.
فیلم مضحکیه، ولی معلومه که قصد خوب داشته؛ در ضمن اگه نقشهای مکمل نبودن، این فیلم هیچ ارزشی نداشت — که خب، چه عمدی باشه چه نباشه، به خودش میآد.
یه کمدی-درام دردناک به کارگردانی ترودی استایلر که کمدی闹های طلاق، لجبازیهای دخترای نوجوان، استفراغهای شدید و سرطان رو با هم قاطی کرده و یه اثر چسبناک و تهوعآور تحویلمون داده.
نقدی با این انتخاب پیدا نشد.
۱ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و بهزودی همینجا اضافه میشود.
آهنگساز: George Fenton