غیرداستانی

توئیست

Twist
۶۷٪ امتیاز منتقدان · منتقدان · ۱۲ نقد انگلیسی
«

رمان Twist نشون می‌ده که ساختن یک رمان روی کارهای دیوانه‌وار و مرگ‌بارِ آکروباتیک راحت‌تره تا اینکه سعی کنی داستانتو دور کابل‌های فیبرنوری که تو عمق اقیانوس‌ها قایم‌انده‌اند، بچینی... مک‌کان این سختی رو بیشتر می‌کنه چون به زندگی دیجیتال فقط به‌ندرت می‌پردازه... فکرآلود، خفه‌دار و بی‌روح... شخصیت‌پردازی کنوی خیلی نازک‌ست که نتونه توجه‌مون رو جلب کنه... وقتی خدمهٔ کشتی معرفی می‌شن، رمان سرعت می‌گیره. توانایی مک‌کان در نوشتن جمعی هنوز زنگ نزده. تو این زمینه حس خوبی برای تعاملات حساس اجتماعی داره... اما در کل، به‌جای شخصیت‌پردازی، ما با فلسفه‌پردازی‌های تم‌محور سر و کار داریم که انگار از همه‌جا و هیچ‌جا میاد... زانیله، یکی از معدود زن‌های داستان، به‌خصوص تو این حالت به‌درستی سرویس نمی‌شه... رمان Twist نتونست اهمیت انسانی تعمیر کابل‌های اینترنت رو نشون بده—مثلاً هیچ مادری که با اضطراب منتظر ایمیل از پسرش باشه تو داستان نیست... تو بعضی جاها، مک‌کان شبیه همینگوی می‌شنوه—به جزئیات و تکنیک‌ها دقت می‌کنه، اما همزمان خواب‌آلود و خیال‌انگیز هم می‌شه... در این لحظات، وقتی مک‌کان به دنیایی که ساخته نگاه می‌کنه، کتاب یه قدرت ساکت به دست میاره. اما بخش‌های دیگه‌ای از رمان این احترام به «کابل واقعی» رو ندارن، بیشتر به‌جایش به استعاره می‌چسبن... به‌نظر میاد مک‌کان می‌خواد عظمت خیره‌کنندهٔ موضوعش رو به صحنه بیاره، اما تکنیکی که قبلاً بهش کمک می‌کرد—ساختن آدم‌های باورپذیر برای سنجش ایده‌هاش—را رها کرده... با این که بیش از حد روی این لوله‌ها (کابل‌ها) تمرکز می‌کنه و شخصیت‌ها رو نادیده می‌گیره، مک‌کان همون خطای لردهای تکنولوژی رو تکرار می‌کنه که واقعیت رو طوری می‌سازن انگار آدمی توش نیست.

Katy Waldman, The New Yorker منتقد
توئیست
نقدهای منتقدان

برخی از نقدها

مرتب‌سازی
مفیدترین بالاترین امتیاز پایین‌ترین امتیاز
فیلتر امتیاز
همه ۵ ۴ ۳ ۲ ۱
دوگانه

رمان Twist نشون می‌ده که ساختن یک رمان روی کارهای دیوانه‌وار و مرگ‌بارِ آکروباتیک راحت‌تره تا اینکه سعی کنی داستانتو دور کابل‌های فیبرنوری که تو عمق اقیانوس‌ها قایم‌انده‌اند، بچینی... مک‌کان این سختی رو بیشتر می‌کنه چون به زندگی دیجیتال فقط به‌ندرت می‌پردازه... فکرآلود، خفه‌دار و بی‌روح... شخصیت‌پردازی کنوی خیلی نازک‌ست که نتونه توجه‌مون رو جلب کنه... وقتی خدمهٔ کشتی معرفی می‌شن، رمان سرعت می‌گیره. توانایی مک‌کان در نوشتن جمعی هنوز زنگ نزده. تو این زمینه حس خوبی برای تعاملات حساس اجتماعی داره... اما در کل، به‌جای شخصیت‌پردازی، ما با فلسفه‌پردازی‌های تم‌محور سر و کار داریم که انگار از همه‌جا و هیچ‌جا میاد... زانیله، یکی از معدود زن‌های داستان، به‌خصوص تو این حالت به‌درستی سرویس نمی‌شه... رمان Twist نتونست اهمیت انسانی تعمیر کابل‌های اینترنت رو نشون بده—مثلاً هیچ مادری که با اضطراب منتظر ایمیل از پسرش باشه تو داستان نیست... تو بعضی جاها، مک‌کان شبیه همینگوی می‌شنوه—به جزئیات و تکنیک‌ها دقت می‌کنه، اما همزمان خواب‌آلود و خیال‌انگیز هم می‌شه... در این لحظات، وقتی مک‌کان به دنیایی که ساخته نگاه می‌کنه، کتاب یه قدرت ساکت به دست میاره. اما بخش‌های دیگه‌ای از رمان این احترام به «کابل واقعی» رو ندارن، بیشتر به‌جایش به استعاره می‌چسبن... به‌نظر میاد مک‌کان می‌خواد عظمت خیره‌کنندهٔ موضوعش رو به صحنه بیاره، اما تکنیکی که قبلاً بهش کمک می‌کرد—ساختن آدم‌های باورپذیر برای سنجش ایده‌هاش—را رها کرده... با این که بیش از حد روی این لوله‌ها (کابل‌ها) تمرکز می‌کنه و شخصیت‌ها رو نادیده می‌گیره، مک‌کان همون خطای لردهای تکنولوژی رو تکرار می‌کنه که واقعیت رو طوری می‌سازن انگار آدمی توش نیست.

نقدهای بیشتر به‌زودی ۱۰ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و به‌زودی همین‌جا اضافه می‌شود.
سازندگان
درباره‌ی کتاب
  • تعداد صفحه۲۵۶
  • چاپ‌ها و ویرایش‌ها۳
  • ناشرDiversified Publishing، Bloomsbury Publishing Plc، Random House
  • شابک9780593241738
  • Open Library
قالب