عاشق السینور شدم. هم اشکم رو درآورد، هم خندوندم و هم باعث شد دوباره به انسانیت ایمان بیارم. ریتم فیلم عالی بود و بازیها هم خیرهکننده. داستانش دل آدم رو میشکنه ولی در عین حال باعث میشه بفهمی داشتن یه جامعه و جمعی دور و برت چقدر مهمه. واقعاً درس تابآوری انسانیه.
از این فیلم خوشم اومد. پایانش یه کم بیش از حد لوس و احساساتی بود؟ آره، ولی خب سرگرمکننده است. همه چی توضیح داده شد؟ نه، ولی اصلاً نیازی هم نبود. فیلمه، دایناسور داره! تماشای آن هتی و ایوان مکگرگور هم لذتبخش بود. یه سری لحظات داشت که واقعاً آدم رو میبرد روی هوا و میخندوند و یه سری صحنههای خیلی دلنشین.