بازی اندرو اسکات در نقش چارلسون یه کلاس درس بازیگریه.
السینور
بازی اندرو اسکات در نقش چارلسون یه کلاس درس بازیگریه.
برخی از نقدها
این فیلم یه ادای احترام تکاندهنده به چارلسون و شکوه تئاتره؛ همون هنری که میتونه مخاطب رو تکون بده و فضایی رو برای درخشش استعدادهایی باز کنه که سینما گاهی جایی براشون نمیذاره.
عاشق السینور شدم. هم اشکم رو درآورد، هم خندوندم و هم باعث شد دوباره به انسانیت ایمان بیارم. ریتم فیلم عالی بود و بازیها هم خیرهکننده. داستانش دل آدم رو میشکنه ولی در عین حال باعث میشه بفهمی داشتن یه جامعه و جمعی دور و برت چقدر مهمه. واقعاً درس تابآوری انسانیه.
این بازیِ عمرشه؛ اگه رایدهندههای آکادمی از کنارش راحت بگذرن، یعنی همهشون با هم دچار جنون شدن.
به هیچ وجه فیلم بدی نیست؛ تا خرخره پر از تیکههای بهیادماندنیه و معلومه که قصد داشت کار درست و حسابیای تحویل بده.
شخصیت اصلی ما زندگی شخصی پر اتفاقی پشت صحنه داره... و همین باعث شده اون بازیهای نمایشی و اغراقآمیزش، یه غم عمیق و واقعی داشته باشه.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
داستان واقعی، عمیقاً احساسی و الهامبخش ایان چارلسون؛ بازیگری مستعد که بزرگترین چالش زندگیاش به باشکوهترین پیروزی او بدل میشود. چارلسون در مواجهه با مرگ، با صداقتی تزلزلناپذیر، شوخطبعی و وقار، نمایشی شجاعانه به اجرا درمیآورد که برای اطرافیانش به منبعی از آرامش و امید تبدیل میشود.
- Simon StoneDirector
- Stephen BeresfordScreenplay
- Stefan GregoryComposer
- Mike EleyDirector of Photography
Stefan Gregory