فیلم ·۱ ساعت و ۴۰ دقیقه ·هیجانی، معمایی، علمی‌تخیلی

پایان خیابان اوک

The End of Oak Street
امتیاز تماشاگران ۷۶٪ تماشاگران ۸۲۱ نظر امتیاز منتقدان ۸۶٪ منتقدان ۳۴۲ منتقد
انگلیسی
«

از این فیلم خوشم اومد. پایانش یه کم بیش از حد لوس و احساساتی بود؟ آره، ولی خب سرگرم‌کننده است. همه چی توضیح داده شد؟ نه، ولی اصلاً نیازی هم نبود. فیلمه، دایناسور داره! تماشای آن هتی و ایوان مک‌گرگور هم لذت‌بخش بود. یه سری لحظات داشت که واقعاً آدم رو می‌برد روی هوا و می‌خندوند و یه سری صحنه‌های خیلی دلنشین.

Louis Skye (Ronita Roy Mohan) · Stereo Geeks (Podcast) منتقد
پایان خیابان اوک
نقدهای تماشاگران

برخی از نقدها

مرتب‌سازی
مفیدترین بالاترین امتیاز پایین‌ترین امتیاز
فیلتر امتیاز
همه ۵ ۴ ۳ ۲ ۱

از این فیلم خوشم اومد. پایانش یه کم بیش از حد لوس و احساساتی بود؟ آره، ولی خب سرگرم‌کننده است. همه چی توضیح داده شد؟ نه، ولی اصلاً نیازی هم نبود. فیلمه، دایناسور داره! تماشای آن هتی و ایوان مک‌گرگور هم لذت‌بخش بود. یه سری لحظات داشت که واقعاً آدم رو می‌برد روی هوا و می‌خندوند و یه سری صحنه‌های خیلی دلنشین.

اون چیزی نبود که انتظار داشتم. بیشتر شبیه فیلم‌های ترسناک بود و صحنه‌های خونی داشت. ولی بچه‌هام خوششون اومد.

اگه تا حالا پیش اومده که به گندکاری‌های ۳۰۰ میلیون دلاری دنیای ژوراسیک چشم‌غره برید و با خودتون بگید «مگه ساختن یه فیلم هیولایی درست و حسابی چقدر می‌تونه سخت باشه؟»، دیوید رابرت میچل اینجا بهتون نشون می‌ده که راه درستش چیه.

یه فیلم هیجانی در مورد دایناسورها که داستانش اصلا تکامل پیدا نکرده. سرگرم‌کننده‌ست، ولی در نهایت هیچ اثر ماندگاری از خودش به جا نمی‌ذاره.

جی‌جی Абраامز! کاش کنترل کامل فیلم دست تو بود. ولی در هر صورت، این فیلم یه برد-برد بود!

تلاش برای بقا اون‌قدری هست که نظرت رو جلب کنه، ولی یه چیزی کم بود که باعث بشه کاملاً با این خانواده هم‌ذات‌پنداری کنم؛ برای همین ته این خیابون شوم بود، اما یه جورایی از حس بقای کلی ما فاصله داشت.

میچل نشون می‌ده که حسابی با تریلرهای گسترده و پر زرق‌وبرق تجاری حال می‌کنه، اما هوشمندانه نوستالژی‌های سبک آمبلین رو با نقد و کالبدشکافی همون فضا گره زده.

به نظرم دیوید رابرت میچل داره کاری رو می‌کنه که خیلی‌ها مدت‌هاست می‌خواستن انجام بدن؛ یعنی اینکه: می‌خوام داستان پارک ژوراسیک رو از زاویه دید کسی تعریف کنم که وقتی ۹ سالش بود این فیلم رو دیده.

حس می‌کردم از ته فیلم متنفر می‌شم. به نظر می‌رسید توی وضعیت کاملاً ناامیدکننده‌ای گیر کردن، ولی از اینکه همه چی چطوری جمع‌وبند شد، واقعاً غافلگیر شدم و خوشم اومد.

واقعاً تهوع‌آور و افتضاح بود! اصلاً برای بچه‌ها مناسب نیست. ترسناک، پر سر و صدا و وحشتناک.

بالاخره یه داستان اورجینال. داستانش عالیه، چندتا جامپ‌اسکرِ خوب داره و بازیگری‌ها هم خوب بود. برای پدر و مادرا، خیلی شبیه پارک ژوراسیکه.

فیلم به عنوان یه اثر سرگرم‌کننده کاملاً جواب می‌ده؛ آره، چند جای داستان غیرمنطقیه، ولی دایناسوراش (که با ترکیب خیلی خاص و موفقی از جلوه‌های ویژه کامپیوتری و میدانی ساخته شدن) فوق‌العاده به نظر می‌رسن. [متن کامل نقد به زبان اسپانیایی]

خیلی وقت بود فیلم‌های دایناسوری این‌قدر ترسناک و پرتنش نشده بودن.

از یه طرف، «پایان خیابان اوک» چیزی نیست جز یه تجربه‌ی سریع و رضایت‌بخش از اون مدل فیلم‌های دلهره‌آور که آدم رو بین دو راهی جنگ یا گریز می‌ندازه. یه ماجراجویی برای فرار از واقعیت، با جلوه‌های ویژه‌ای که به طرز لذت‌بخشی ابتداییه و ضربات خشن و عمیقی که مستقیم به آدم می‌شینه.

داستان این اثر

پس از وقوع یک حادثه کیهانی مرموز که خیابان اوک استریت را از حومه شهر جدا کرده و محله‌شان را به مکانی ناشناخته منتقل می‌کند، خانواده پلات به‌زودی درمی‌یابند که برای بقا در محیطی که دیگر هیچ شباهتی به گذشته ندارد، تنها راه نجاتشان اتحاد و همبستگی است.

سازندگان
موسیقی متن

Michael Giacchino

بازیگران

عوامل