دارید زنی رو میبینید که بلد نیست بازی کنه، اما کسی که نقشش رو بازی میکنه استاد بازیگریه؛ نتیجهش هم یه تجربهایه که هم از نظر روانی آدم رو به هم میریزه و هم از نظر روحی حسابی به آدم حال میده.
فیلم آرتیفیشال اثر لوکا گوادانینو ترسناکترین چیزیه که امسال تو سینما میبینید.
این مستندِ خونسرد که توسط روزنامهنگاران تحقیقی اون کشور، یعنی یووال آبراهام و ریچل زور ساخته شده، اون چهار تا نامهی بهظاهر بیاهمیت رو کالبدشکافی میکنه و هر چیزی که قرار بود پشت اونها پنهان بمونه رو بیرون میکشه.
There is a warm physicality – even a slink – to the character animation that is increasingly rare in CG: Rockwell’s Ray exerts an authentic, crumpled attraction.
از جهات مختلف، و بهخصوص از نظر اسمش، ویکر یه جورایی ادای اون اثر کلاسیک و جسورانه بریتانیایی در سبک وحشتِ فولکلور رو درمیاره، اما کاش یه ذره از اون شیطنتهای دلهرهآور و تهدیدهای دوستانهی فیلم قدیمی رو هم داشت.