آماده یه سفر هیجانانگیز توی لاسوگاس باشید، چون دبل ترابل یه ماجراجویی سرگرمکننده و پرسرعته که تا خرخره با اکشن، کمدی، مسائل خانوادگی و کلی هرجومرج خواهرانه پر شده! چیزی که بیشتر از همه در مورد این فیلم دوست داشتم، شیمی بین مادلین مکگرا و وایولت مکگراست که توی واقعیت هم خواهرن. رابطهشون خیلی طبیعی، بامزه و باورپذیره و باعث شده فیلم پشت اون همه صحنههای اکشن، یه حس و حال عاطفی گرم داشته باشه. بازیگرها قطعاً یکی از نقاط قوت دبل ترابل هستن. مادلین مکگرا و وایولت مکگرا یه دینامیک خواهرانه فوقالعاده رو به تصویر میکشن و وقتی میدونی توی دنیای واقعی هم خواهرن، تماشای بازیشون لذتبخشتر میشه. شارلوت و ویلو شاید خودشون رو توی کلی دردسر بندازن، اما در نهایت یاد میگیرن که همکاری و اعتماد به همدیگه میتونه بهشون کمک کنه تا از پس چالشهایی بربیان که در ابتدا غیرممکن به نظر میرسید. اندرو کوجی در نقش دیوید، هم به اکشن فیلم اضافه کرده و هم به کمدیش، و جک گریفو، جسی لا فلیر، استراگل جنینگز و برین کورلند هم بقیه کست رو تکمیل کردن. نوشته کندی پی، از کیدز فرست!
دردسر دوبرابر
این کلاهبرداری کریسمسمحور و خانوادگی در کازینو که شون پل پیچینینو ساخته، واقعاً افتضاحه.
برخی از نقدها
واقعاً غافلگیر شدم. شش سال پیش همسرم رو به خاطر کرونا از دست دادم و از اون موقع تا حالا پام رو توی سینما نذاشته بودم. دنبال فیلمی گشتم که میدونستم اون خوشش میاومد، چون قدیما وقتی بچهها کوچیکتر بودن، همش میبردیمشون سینما. این یه فیلم خانوادگی فوقالعادهست و همسرم حتماً عاشقش میشد. صحنههای خشونتآمیز داشت، ولی از اون مدلهای «کارتونی» بود که بچهها هم بتونن ببینن و در عین حال برای بزرگترها هم زیادی بچهگانه نباشه. از فیلمهای قابلپیشبینی هم متنفرم و داستان این فیلم واقعاً چند بار غافلگیرم کرد، که خیلی هم خوشحالکننده بود. این تقریباً بهترین فیلم «خانوادگی»ای هست که توی یه مدت خیلی طولانی دیدم و در کل خیلی سرگرمکننده بود.
این کلاهبرداری کریسمسمحور و خانوادگی در کازینو که شون پل پیچینینو ساخته، واقعاً افتضاحه.
این فیلمهای بیروح و سرهمبندی شده دیگه چه صیغهایه؟ کلیپهای اینستاگرامی بیشتر از این فیلم احساس داشت. کارگردان و نویسندهاش ۱۵ سالشون بوده؟ کاش اون یک ساعت و نیمم برگرده.
این فیلم تو پرده اول انگار برای بچهها ساخته شده بود، ولی بعدش یهو محوریت داستان میره روی شخصیت اندرو کوجی و تا آخر فیلم هم همینطوری میمونه. انگار تو قرارداد پدر و مادرا نوشته بودن فقط ۵ دقیقه اول و ۵ دقیقه آخر فیلم اجازه دارن با بچهها تعامل داشته باشن، چون بقیه زمان فیلم کلاً پرت شدن کنار. تم کریسمس رو هم فقط واسه اینکه یه حس اتحاد خانوادگی ایجاد کنن و دکور رو بچینن، الکی چپوندن تو داستان. اندرو کوجی بهترین بازیش رو کرد که با وجود فیلمنامهی لوس و اغراقآمیز، خودش رو نبازه و تو صحنههای اکشن مقابل اون زنه قرمزپوش خوب ظاهر بشه. در ضمن، اون زنی که پشت لپتاپ بود اگه مجبور نبود کل فیلم رو همونجا بشینه، شاید دیدن اکشنهاش جالب میشد. خواهرای نقش اصلی رو هم یا کنار استخر میبینیم یا تو زیرزمین کازینو. آخه کی فکر میکنه ایدهی خوبیه که یه فیلم کودکانه رو تو یه کازینو فیلمبرداری کنه؟ بعدشم، وارنر برادرز اصلاً چرا این فیلم رو تو لیستش داره؟
این فیلم دقیقا شبیه اون فیلمهای کریسمسیه که برای سرویسهای استریمینگ مثل هالمارک یا پیکاک میسازن؛ از اونهایی که هر سال یه عالمه ازشون میریزه تو بازار. در این مورد خاص، پیشزمینه داستان قشنگه و بازیها هم خوبه. فقط کمی در زمینه کمدی ضعیفه و اکشنش هم تا حد زیادی قابل پیشبینیه... کلا فیلم مناسبیه برای وقتی که نمیخوای تمرکز کنی و فقط یه چیز راحت و دلچسب تو پسزمینه پخش باشه.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
دو خواهر شوخطبع در لاسوگاس درگیر یک سرقت در تعطیلات میشوند و با کمک یک محافظ سابق سازمان اطلاعات خارجی بریتانیا، تلاش میکنند تا پیش از کریسمس، یک سارق حرفهای را شکست داده و یک دستکش الماس را پس بگیرند.
- Shaun Paul PiccininoDirector
- John DuceyWriter