ستاره واقعی و درخشان میدی، کنت براناهه. رایان رینولدز هم طبق معمول همون مدل همیشگیشو بازی میکنه که من ازش خوشم میاد، اما بازی براناگ در نقش نیکولای هست که این فیلم رو از بقیه کمدیهای رفاقتی پلتفرمهای استریم متمایز میکنه. چند بار از ته دل خندیدم و حتی یکی دو بار هم غافلگیر شدم. مسیر روایت فیلم چند تا انحراف بیمورد داره که باعث شده زمان فیلم کش بیاد و داستان یه جاهایی لنگ بزنه، اما در نهایت مسیرش رو درست میره و به خوبی به مقصد میرسه. شاید بعداً یادم بره که میدی رو دیدم، ولی اگه این اتفاق بیفته، حداقل وقتی دوباره ببینمش یه سورپرایز دلپذیر برام میشه.
میدی
سینمای خالص. خندهدار، پر از اکشن و احساسی. تصویربرداریش فوقالعاده بود و در کل فیلم خیلی خوبی بود. با کمال میل دوباره میبینمش. استفاده از موسیقیهای کلاسیک مثل «ون هیلن» هم حرف نداشت.
برخی از نقدها
با یه پیتزا و آبجو، در حالی که مغزت رو هم خاموش کردی، میتونه یه فیلم سرگرمکننده برای یه شنبهشبهی معمولی باشه. برناگ و رینولدز دو تا از بازیگرای موردعلاقهمن هستن، ولی حیف که وقتشون رو تلف این فیلم کردن؛ چون خیلی بهتر از اینها میتونستن بازی کنن. داستانش اونقدر حفره داره که میشه یه ناو موشکانداز رو از توش رد کرد و تنها غافلگیری فیلم هم این بود که رینولدز در نهایت با دختره رابطه برقرار نکرد.
سینمای خالص. خندهدار، پر از اکشن و احساسی. تصویربرداریش فوقالعاده بود و در کل فیلم خیلی خوبی بود. با کمال میل دوباره میبینمش. استفاده از موسیقیهای کلاسیک مثل «ون هیلن» هم حرف نداشت.
به عنوان کسی که خلبانم، از این فیلم متنفرم. یه نسخه خیلی هالیوودی و تخیلی از دنیای هوانوردی ساختهن. اون صحنهای که با اینکه تا حالا با ایتیآر پرواز نکرده و روسی هم بلد نیست، دکمه مخزنهای کمکی ایتیآر رو میزنه (که اصلاً وجود خارجی ندارن)، باعث شد دلم بخواد یه مشت محکم به مانیتورم بزنم. اما، اگه بخوام از دید کسی که چیزی از هوانوردی نمیدونه بهش نگاه کنم، موضوعات پیچیده رو خیلی تمیز و ساده توضیح داده. تماشای فیلم راحته، نیاز به پیشزمینه خاصی نداره و سریع میشه باهاش ارتباط گرفت. به خاطر همین مورد، احتمالاً پیشنهادش میکنم. یه نکته دیگه هم اینکه من روسی بلدم و یه سری صحنهها هست که شخصیتهای روسی زیاد با هم حرف میزنن. اگه روسی بلد نیستید، حتماً زیرنویس رو روشن کنید چون فکر میکنم ممکنه یه سری حفرههای داستانی براتون پیش بیاد. این رو هم بگم که اکثر فیلمهای هالیوودی وقتی روسی حرف میزنن واقعاً غیرقابل فهمه، ولی این فیلم تونسته یه جورایی قابل تحملش کنه. در کل، سرگرمکننده بود. پیشنهاد میکنم.
با این توقع رفتم سراغ میدی که یه اکشن-کمدی رفیق-بازِ سرگرمکننده و بامزه باشه، اما اصلاً نتونست منو جذب کنه. قبول دارم یه سری لحظات درخشان داره، مثلاً اون تعقیب و گریز تانک هستهای آخر فیلم یا سکانس معرفی نیکولای که کنت برانا با بازیاش کل صحنه رو میدزده، اما فیلم اون شوخیهای پیوسته و دیالوگهای تیزی که برای نجاتش لازم بود رو نداره. بزرگترین مشکلش چی بود؟ شخصیت تروی با بازی رایان رینولدز. نویسندگی شخصیت افتضاحه و بازی رینولدز هم نتونست متریالی که جلوش بود رو اونجوری که باید، بالا بکشه. رابطه بین تروی و نیکولای هیچوقت اونقدر جذاب یا سرگرمکننده نشد که باید میشد. بعضی از نقاط داستان هم واقعاً باورنکردنیه، هرچند گله اصلی من این نیست... چیزی که واقعاً فیلم رو عقب کشید، نبودِ یه دینامیک جذاب و همیشگی بین شخصیتها بود. ۵.۵ از ۱۰: میدی لحظات سرگرمکنندهای داره، اما هرگز نتونست اون چیزی بشه که به عنوان یه اکشن-کمدی رفیق-باز وعده داده بود.
یک ستاره هم فقط به خاطر لوکیشنها و روسیِ کنت برانا؛ البته منظورم روسیِ واقعیاش است، نه انگلیسی با لهجه روسیاش که اصلاً تعریفی نداشت. معلوم است که بودجه کلانی صرفش شده، اما از نظر لحن افتضاح است؛ یه چیزی بین رترو، نوستالژی، کمدی رفیقانه و تریلر... یا شاید هم تلاش برای تبدیل کردن کنت برانا به یه قهرمان اکشنِ میانسال که شبیه چاک نوریس است اما با ریشی بدتر و ادعای عمیق بودن... اصلاً چه بگوییم؟ به عنوان یه اثر تاریخی افتضاح است، به عنوان یه تکنو-تریلر ناشی است، شیمی بین بازیگرها هیچ جذابیتی ندارد و ستارهاش هم با آن شوخیهای بیجایش، اصلاً برای این نقش ساخته نشده است.
اگه از گسستگیهای داستان چشمپوشی کنید، میدی یک سرگرمی معمولی برای یه یکشنبهی کسلکننده است.
یه فیلم واقعاً لذتبخش که تقریباً برای همه جایزه خانواده داره. از اون فیلمهای حالخوبکنیه که تهش با یه لحن امیدوارکننده تموم میشه. بالاخره یه فیلم دیدیم که پر از صحنههای جنسی بیخودی یا خشونت و خونریزی اغراقآمیز نباشه. البته چندتا فحش رکیک و کلمات زشتی توش بود که اصلاً لازم نبود. خود داستان خوبه، ولی بیشتر شبیه یه نقد سال ۲۰۲۴ درباره سال ۱۹۸۷ـه تا اینکه بخواد حس و حال مردم اون زمان رو نشون بده. یه صحنه داره که سعی میکنه اجباری روی موضوع همجنسگرایی تحمیل کنه و چندین صحنه غیرضروری ضد دولت که میگه آمریکا واقعاً به مردمش اهمیت نمیده و فقط دنبال سودشه. ولی در کل، پیامهای خوبی درباره دوستی، اعتماد و وفاداری داره. توی انسانی جلوه دادن مردم روسیه و نشون دادن نقاط مشترک و ارزشهای مشترک بین فرهنگها موفق بوده. با اینکه ظاهراً یه فیلم اکشنه، ولی کمدیش هم خوب جواب داده.
واقعاً فوقالعاده بود! تعادل بین اکشن و کمدی عالی بود و خوشبختانه خبری از فحاشی یا صحنههای نامناسب نبود. رایان رینولدز و همبازیاش تا آخر فیلم هم خندونمون کردن و هم میخکوبمون. بلافاصله به همه دوستام پیام دادیم که برن ببیننش. برای یه قرار عاشقانه یا تماشای خانوادگی عالیه. باز هم از اینا بسازید!
به طرز عجیبی خوب بود. کلی شوخی داشت، بازیهاش خوب بود و داستانش هم کاملاً پرت و وقیحانه بود. واقعاً ارزش دیدن داره.
آخخخخ چقدر حال داد!! نسل زد شاید اونقدر لذت نبرن، ولی نسل ایکس... قشنگا این فیلم رو برای ما ساختن. بازیها فوقالعاده بود، یعنی واقعاً فوقالعاده، فیلمنامهاش هم نبوغ داشت. تمام مدت یا داشتم میخندیدم یا روی اعصابم بودم و یا اشکم دراومده بود. شدیداً توصیه میکنم!
اگه یه ذره از هواپیماهای نظامی، مخصوصاً اسآر-۷۱ سرتون بشه، به نظرتون این فیلم یه تیکه آشغاله. ولی اگه دنبال یه فیلم اکشن هستید که توش رایان رینولدز باشه و با اون تیکههای کنایهآمیزش شما رو بخندونه، این فیلم 딱 برای شماست.
یه فیلم «بادی مووی» کلاسیکه، با این تفاوت که اینجا کےجیبی دنبالشونه. شیمی و رفاقت بین برانا و رینولدز خیلی خوب جواب داده، ریتم اکشنش هم دقیقه و چندتا سکانس آروم هم داره که البته به پیشبرد داستان کمک میکنن.
فیلم سرگرمکنندهای بود. داستانش عالیه. اینکه فیلم نشون میده آدمها فارغ از هر تفاوتی میتونن با هم ارتباط بگیرن، خیلی لذتبخش بود. واقعاً فوقالعادهست. داستانش حرف نداره.
خب، شاهکار نیست، ولی یه فیلم سرگرمکننده و فانیه که باعث نمیشه حس کنی وقتت رو تلف کردی. بازیگرای دوستداشتنی و دیالوگهای باحالش باعث شده ارزش دیدن داشته باشه.
این اراجیف ضدآمریکایی خیلی توی چشم بود. یه نمونه دیگه از نویسندگی افتضاح. نویسندهها اگه میخوان پیام خاصی رو بقبولونن، باید یاد بگیرن چطوری نامحسوستر بیانش کنن.
شیمی و رفاقت بین رایان رینولدز و کنت برانا در فیلمی که دقیقاً برای بهرهبرداری از نقاط قوتشون نوشته شده، در کنار ادای احترام به تاپ گان و نوستالژی دهه هشتادی، در نهایت باعث شده میدی یک پرواز سرگرمکننده باشه که ارزش دیدن داره.
عالی بود! یه ذره کمدی داشت و کنارش هم اکشن بود. خوشم اومد!
اینکه رایان رینولدز نمیخواد از دایره امنش بیاد بیرون، باعث شده تعادل میدی در کل به هم بریزه. در نهایت، چیزی که باقی میمونه فیلمیه که هر از گاهی لحظات سرگرمکنندهای داره، اما کلی ایراد اساسی داره.
چیزی که فیلم رو واقعاً جذاب میکنه، شیمی خیرهکننده بین رایان رینولدز با اون تیکههای کنایهآمیز و شوخطبعیش و کنت برانا با اون اخلاق خشک و جدیشه. کلکلهای این دوتا که اصلاً به هم نمیخورن، در واقع پوششیه برای یه دوستی غیرمنتظره.
من با اون لحن کنایهآمیز و شیک رایان رینولدز که انگار همیشه تو نقش ددپوله حال نمیکنم، ولی توی این کمدی رفاقتی دوران جنگ سرد از جاناتان گلدستاین و جان فرانسیس دیلی (دانجنز اند درگونز)، این مدل بازی واقعاً به درد میخوره.
کار جدید دالی و گلدشتاین از نظر داستانی خیلی جسورانه نیست، ولی یادآوری محکمیه که حتی یه کمدی استریمینگ هم میتونه به اندازه هر بلاکباستری خوشساخت و جذاب باشه.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
در دوران جنگ سرد، زمانی که یک خلبان نیروی دریایی ایالات متحده در جریان یک مأموریت فوقسری در پشت خطوط دشمن به دام میافتد، تنها شانس او برای بقا، برقراری اتحاد با یک مأمور سابق و عجیبوغریب کےجیبی است.
- Jonathan GoldsteinDirector
- John Francis DaleyDirector
- Colin StetsonComposer
- Barry PetersonDirector of Photography
Colin Stetson
عوامل
-
Ryan Reynolds
Troy Kelly
-
Kenneth Branagh
Nikolai Ustinov
-
Marcin Dorociński
Alexander Volkov
-
Maria Bakalova
Anna Ustinov
-
David Morse
Harold Kelly
-
Clark Johnson
CDR Keith Hardwick
-
Wendy Crewson
Assistant Director Karen Meadows
-
Louis Cancelmi
Maj Pete Sanders
-
Josh Hamilton
Consul General Dan Hennessy
-
Alex Mallari Jr.
Danny 'Longshot' Bowers
-
Alden Adair
James 'Mullet' Mullen
-
Lovell Adams-Gray
Tomas 'Boomer' Garcia