ایرا ساکس یه درام عمیقاً تاثیرگذار و بهشدت صمیمی ساخته. رامی مالک، تام استرایج و لوتر فورد توی این تصویر لطیف از عشق، میل و شکنندگی زندگی در دوران بحران ایدز، واقعاً درخشیدند.
مردی که دوستش دارم
ایرا ساکس یه درام عمیقاً تاثیرگذار و بهشدت صمیمی ساخته. رامی مالک، تام استرایج و لوتر فورد توی این تصویر لطیف از عشق، میل و شکنندگی زندگی در دوران بحران ایدز، واقعاً درخشیدند.
برخی از نقدها
فیلمیه که از میل ما به ادامه دادن و زنده موندن به واسطهی چیزهایی که دوستشون داریم حرف میزنه؛ حتی وقتی به نظر میرسه دنیا کمر بسته تا هر چی داریم رو ازمون بگیره.
سخته که دلت برای سبک ظریفتر و باجزئیاتتر آقای ویشاو تنگ نشه، ولی فیلم با این حال تونسته فضای باورپذیر و غمانگیزی رو برای بازسازی اون دنیای از دست رفتهی هنر، عشق و بیپروا بودن خلق کنه.
با وجود اینکه فیلم «مردی که دوستش دارم» از نظر فرمی چالشبرانگیزه و روایتش هم خیلی خیسکه، ولی ثابت میکنه که اثر مهمی در سینمای کوئیر هست که میتونه نگاههایی هم تقابلی و هم لطیف به موضوع داشته باشه.
بازی رامی مالک انگار یه مشت تیک عصبیه؛ انگار به جای اینکه یه آدم واقعی رو بازی کنه، داره از روی تصوراتش درباره گی بودن بازی میکنه و همین باعث شده خیلی از سکانسها به شکل رو اعصابی مصنوعی به نظر برسن.
مالک بازیگریه که تسلط عجیبی روی بدنش داره و زبان بدنش توی سکانسهای رقص، بیان هوشمندانه و ظریفی داره؛ اما هیچوقت نتونست عمق دنیای درونی جیمی رو به تصویر بکشه. کمتر پیش اومده که محدودیّت طیف احساسیش اینقدر توی چشم و مایه تأسف باشه.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
در نیویورک اواخر دهه هشتاد میلادی، هنرمندی تئاتر که با بیماری ایدز دستوپنجه نرم میکند، نقش احتمالا آخرین اثر بزرگ زندگیاش را میپذیرد.
- Ira SachsDirector
- Mauricio ZachariasWriter
- Josée DeshaiesDirector of Photography