«فیلم اینک رو میشه کنار اثری مثل نتورک اثر سیدنی لومت قرار داد؛ هر دو فیلم دارن افسوسِ سقوط کیفیت روزنامهنگاری از اواسط قرن بیستم رو میخورن.»
— Brian Eggert · Deep Focus Review ، منتقد
گروهی از افراد نامتعارف و رویاپرداز، ایدهای برای نوع جدیدی از خبرسازی داشتند؛ خبری که آنچه مردم میخواستند را به آنها ارائه دهد و چهره دنیای امروز ما را دگرگون کند.
«فیلم اینک رو میشه کنار اثری مثل نتورک اثر سیدنی لومت قرار داد؛ هر دو فیلم دارن افسوسِ سقوط کیفیت روزنامهنگاری از اواسط قرن بیستم رو میخورن.»
— Brian Eggert · Deep Focus Review ، منتقد
«اقتباسی از یه نمایشنامه درباره روزهای اول تصاحب روزنامههای لندن توسط روپرت مردوک که هر طور بود تونست جذابیتش رو بگیره و تبدیلش کنه به چیزی که خیلی خستهتر از اونیه که باید میبود.»
— Stephen Silver · The SS Ben Hecht ، منتقد
«دنی بویل یه درام رسانهای گیرا ساخته که بازی جک اوکانل و گای پیرس حسابی بهش جون داده. هرچند پرده آخرش یه کم زیادهروی کرده و مستقیم میره سر اصل مطلب، ولی اینک نگاه تیز و دقیقی به رشد جنجالبرانگیز زردنویسی داره.»
— Dionar Hidalgo · Algo Más Que Cine ، منتقد
Jack O'Connell
Larry Lamb
Guy Pearce
Rupert Murdoch
Claire Foy
Jules Davies
Blake Harrison
Ray Mills
Patrick Kennedy
Bernard Shrimsley
Angus Imrie
Beverley Goodway
Brian Gleeson
Brian McConnell
Bertie Carvel
Hugh Cudlipp
Lucy Russell
Muriel McKay
Jonathan Hyde
Sir Alick McKay
Christopher Fulford
Frank Nicklin
Georgie Henley
Louis Landau
Christopher Timothy
۶ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی
فیلم اینک رو میشه کنار اثری مثل نتورک اثر سیدنی لومت قرار داد؛ هر دو فیلم دارن افسوسِ سقوط کیفیت روزنامهنگاری از اواسط قرن بیستم رو میخورن.
اقتباسی از یه نمایشنامه درباره روزهای اول تصاحب روزنامههای لندن توسط روپرت مردوک که هر طور بود تونست جذابیتش رو بگیره و تبدیلش کنه به چیزی که خیلی خستهتر از اونیه که باید میبود.
دنی بویل یه درام رسانهای گیرا ساخته که بازی جک اوکانل و گای پیرس حسابی بهش جون داده. هرچند پرده آخرش یه کم زیادهروی کرده و مستقیم میره سر اصل مطلب، ولی اینک نگاه تیز و دقیقی به رشد جنجالبرانگیز زردنویسی داره.
فیلم هرچقدر هم که تو نشون دادن روزهای پرهرجومرج و سختِ اولیهی روزنامهی سان خوش میگذرونه، اما تهش نمیتونه این تاریخچه رو به تغییرات و تحولاتی که بعداً توی این روزنامه اتفاق افتاد ربط بده.
فیلم اینک شیک و جذابه و بازی فوقالعاده جک اوکانل هم سطحش رو برده بالاتر. هرچند یه سری سوالها رو درباره میراث روزنامههای زرد بیپاسخ میذاره، ولی شخصیتها، انگیزهها و ضربآهنگ پشت این ماجرا رو خیلی خوب نشون داده.
دیدن اینکه لم چطوری تیمش رو از بین خبرنگارهای شکستخورده و بدبین فلیت استریت جمع میکنه و بدترین غریزههاشون رو تحریک میکنه، انگار داری فیلم شهروند کین رو با سرعت سه برابر میبینی.
نقدی با این انتخاب پیدا نشد.
آهنگساز: Daniel Pemberton