ویکر

Eleanor Wilson، Alex Huston Fischer Wicker

ویکر
  • تومیتومتر راتن تومیتوز منتقدان ۸۹٪
  • ۲۰۲۶
  • ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه
  • زبان انگلیسی
  • فیلم

در حاشیه روستایی ساحلی، ماهیگیر زنی زندگی می‌کند که به دلیل بوی بد و مجرد بودن، همواره مورد تمسخر دیگران است.

او روزی که دیگر تحمل همسایگان متعصب و کوته‌فکرش را ندارد، تصمیم می‌گیرد همسری برای خود از حصیری ببافد. در شهری که سنت‌ها حرف اول را می‌زنند، این رابطه غیرمتعارف موجی از خشم، حسادت و هرج‌ومرج به پا می‌کند.

برخی از نقدها

۴٫۰ از ۵

«لذت تماشای این فیلم بیشتر توی محتواش و اشاره‌های متعددیه که به داستان‌های دیگه درباره موجودات مصنوعی، مثل فرانکنشتاین، داره تا پیامی که می‌خواد برسونه.»

— Brian Viner · Daily Mail (UK) ، منتقد

۱٫۰ از ۵

«از جهات مختلف، و به‌خصوص از نظر اسمش، ویکر یه جورایی ادای اون اثر کلاسیک و جسورانه بریتانیایی در سبک وحشتِ فولکلور رو درمیاره، اما کاش یه ذره از اون شیطنت‌های دلهره‌آور و تهدیدهای دوستانه‌ی فیلم قدیمی رو هم داشت.»

— Robbie Collin · Daily Telegraph (UK) ، منتقد

۴٫۰ از ۵

«اصل داستان و رابطه عاطفی مرکزی ویکر که اولیویا کولمن و الکساندر اسکارسگارد بهش جون دادن، واقعاً دلنشینه و نمی‌شه ازش گذشت.»

— William Stottor · Loud and Clear Reviews ، منتقد

بازیگران

نقدها

۶ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی

★★★★★

لذت تماشای این فیلم بیشتر توی محتواش و اشاره‌های متعددیه که به داستان‌های دیگه درباره موجودات مصنوعی، مثل فرانکنشتاین، داره تا پیامی که می‌خواد برسونه.

★★★★★

از جهات مختلف، و به‌خصوص از نظر اسمش، ویکر یه جورایی ادای اون اثر کلاسیک و جسورانه بریتانیایی در سبک وحشتِ فولکلور رو درمیاره، اما کاش یه ذره از اون شیطنت‌های دلهره‌آور و تهدیدهای دوستانه‌ی فیلم قدیمی رو هم داشت.

★★★★★

اصل داستان و رابطه عاطفی مرکزی ویکر که اولیویا کولمن و الکساندر اسکارسگارد بهش جون دادن، واقعاً دلنشینه و نمی‌شه ازش گذشت.

★★★★★

فیلم ویکر با یه طنز دلگرم‌کننده، کاملاً کلیشه‌ایه و دقیقاً به خاطر همین هم این‌قدر تو ذهن می‌مونه. کولمن و اسکارسگارد توی این رمانس عجیب ولی جذاب می‌درخشن و یه سری از به‌یادماندنی‌ترین دیالوگ‌های سینمایی امسال رو دارن.

★★★★★

افسانه جسورانه و تخس الکس هیوستون فیشر و النور ویلسون، با یه جادوی کمدی پیش میره تا به یه پایان‌بندی رضایت‌بخش برسه. با دیدن این فیلم حسابی بهتون خوش می‌گذره.

★★★★★

درست مثل بازی‌اش توی «دِ فیوریت» که براش اسکار گرفت، کولمن که هیچ‌وقت از بازی‌های عجیب و غریب نمی‌ترسه، تا وقتی که اوضاع جدی می‌شه، یه جورایی رها و خل‌وضع بازی می‌کنه. یا بهتر بگم، تا جایی که ممکنه اوضاع جدی بشه، اونم وقتی که شوهر آدم تبدیل شده به یه ظرف گنده برای گل‌های خشک‌شده.

رفتن به جزئیات اثر ↓

جزئیات اثر

سازندگان
موسیقی متن

آهنگساز: Anna Meredith