یک نفس راحتی خوشایند نسبت به شیوهٔ فعلی روایتگرهای معاصر است… اما نقطهنظر در «امپراتور خوشی» بهگونهای ناپایدار است که … نامناسب به نظر میاد. رمان هوشمندانه به این میپردازه که رستورانها چطور توهم راحتی خانگی را بدون زحمت به ما میفروشند… احساسبرانگیز… نوشتار کمی شل میشه و به اوشن ویونگ اجازه میده به یکی از نقاط قوتش استراحت کنه. او تو توصیف جزئیات سادهٔ فیزیکی و تصویر کردن سطح اتاقها و فضاها مهارت داره… تقاضاهای دوتایی خانوادهٔ واقعی های و خانوادهٔ پیدا شدهاش تو هوممارکت، یک بستر واضح و خاص میسازن که میتونه مفاهیم رحمت، بخشش، وظیفه نسبت به موجودات دیگه و … رو رویش بکارده… فیزیکال بودن کار و کثیفی شرایط زندگی های برام واقعی به نظر نمیاد… «امپراتور خوشی» یک رویای زندگی طبقه کارگر رو مطرح میکنه که زیر هر نوع بررسی یا فشار، از هم میپاشه. اما باید بگم برای بعضی خوانندهها… یک رویا چیز کوچیکی نیست.
امپراتور شادی
نقطهای از گسترش جسورانه تو کارهای ووونگ رو نشون میده. بهخوبی، «امپراطور خوشی» با انرژی ساکت و دقیق فضاهای سرسبز و مخفی همصدا میشه. صداهای حاشیهای انواع مختلف بهنظر میرسه که تو حاشیهاش حضور دارن و داستانهایی میدن که فقط میتونن از حاشیهها بیاد.
برخی از نقدها
اوشن ووون به عنوان شاعر و خاطرهنویس شایستگی بالاترین احترام رو داره، اما رمان جدیدش «امپراطور خوشی» با یک عدم تعادل زیباییشناختی شگفتانگیز دست و پنجه نرم میکنه. این کتاب سعی میکنه مهربونی و شفقت رو تو دنیایی که پر از خشونت، نژادپرستی، بیرحمی و بیتفاوتی شده، به شکل جامد به تصویر بکشه، اما وقتی به استعارات بزرگنماییشده چنگ میزنه، راه خودش رو گم میکنه. واقعاً ناامیدکنندهست، چون رمان مواد انسانی خام و واقعیت ساده کافی داره که میتونست به تنهایی بدرخشه، بدون اون ساختارهای پرزرق و برقی که ووون گاهی به شدت بهش چسبیده.
نقطهای از گسترش جسورانه تو کارهای ووونگ رو نشون میده. بهخوبی، «امپراطور خوشی» با انرژی ساکت و دقیق فضاهای سرسبز و مخفی همصدا میشه. صداهای حاشیهای انواع مختلف بهنظر میرسه که تو حاشیهاش حضور دارن و داستانهایی میدن که فقط میتونن از حاشیهها بیاد.
خیلی از شاعران معاصر — بن لرنر، لوک کنارد و کاوه اکبر همچنین — داستانهای هیجانانگیزی مینویسن. اما وقتی یکی از پرستارهترین شاعران دههٔ اخیر، مثل اوشن ویونگ، رمانی مینویسه که به شدت پرنوشتهست مثل «امپراتور خوشی»، یادآور این میشه که جابهجایی بین فرمهای ادبی چقدر سخته.
دلخراش، دلگرمکننده اما بدون احساسگرایی، و بهطور وحشیانهای خندهدار همزمان، «امپراطور خوشی» درباره اینه که چقدر میتونه همه چیز لرزان و ناپایدار بشه.
نشاندهندهٔ تکامل تواناییهای رماننویسی ووونگ است. درست مثل شعر استیونز، این کتاب سلطنتی، دقیق و توی طنینش اسطورهایه.
آمبیسیس … یک برداشت منحصربهفرد از روشهای شگفتانگیز و ظالمانهای که خشونت از نسلی به نسل دیگر منتقل میشه.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
دربارهٔ این کتاب
در یکی از شبهای اواخر تابستان در شهر صنعتیِ سابقِ ایست گلدنس در ایالت کنتیکت، هایِ نوزده ساله زیر بارانی شدید بر لبهی پلی ایستاده و آمادهی پرش است که صدای فریادی را از آن سوی رودخانه میشنود. این صدا متعلق به گرازینا است؛ بیوهی سالخوردهای که درگیر زوال عقل است و های را متقاعد میکند تا راه دیگری را در پیش بگیرد. های که تهی از امید و درمانده شده، بهسرعت سرپرستی او را بر
ادامهٔ خلاصه
عهده میگیرد. در طول یک سال، میان این دو انسانِ نامتجانس پیوندی عمیق و دگرگونکننده شکل میگیرد؛ رابطهای برپای همدلی، بازبینیهای معنوی و دلشکستگی که قدرتی چنان دارد تا نگاه های به خودش، خانوادهاش و جامعهای در آستانهی فروپاشی را تغییر دهد.
- Ocean Vuongنویسنده
- تعداد صفحه۴۱۶
- چاپها و ویرایشها۷
- ناشرPenguin Press، Diversified Publishing، Jonathan Cape
- شابک9789048875368
- Open Library