فیلم ·۱ ساعت و ۳۸ دقیقه ·هیجانی، ترسناک، موزیکال

وی‌اچ‌اس میکس‌تیپ

V/H/S/MIXTAPE
امتیاز تماشاگران ۴۵٪ تماشاگران ۴۲ نظر امتیاز منتقدان - منتقدان
انگلیسی
«

متال و وحشت مثل کره بادام‌زمینی و شکلات به هم می‌آیند. چی شد، زبونت گرفت؟

Metal S تماشاگر
وی‌اچ‌اس میکس‌تیپ
نقدهای تماشاگران

برخی از نقدها

مرتب‌سازی
مفیدترین بالاترین امتیاز پایین‌ترین امتیاز
فیلتر امتیاز
همه ۵ ۴ ۳ ۲ ۱

متال و وحشت مثل کره بادام‌زمینی و شکلات به هم می‌آیند. چی شد، زبونت گرفت؟

اینکه کسانی مثل فلایینگ لوتوس، دیوید مورو، ارنست دیکرسون و آر‌زی‌ای رو جذب کردن، قاعدتاً باید مخاطب رو جذب کنه. اما متأسفانه فیلم در کل نیاز داشت روی هدفش متمرکزتر باشه، چون هفت تا بخش نامتوازن داره و زمان فیلم هم یک ساعت و سی و هشت دقیقه‌ست.

شاید بدترین فیلم امسال باشه. قطعاً بدترین اثر توی فرنچایزیه که داره با سرعت سقوط می‌کنه. حضور گروه گوار افتضاح بود. هیچ روایت زیربنایی‌ای نداشت. جامپ‌کات‌هاش وحشتناک بود. جلوه‌های ویژه و انیمیشن‌هاش هم افتضاح. «دکمه پلی رو بزن و دعا کن تموم شه.» من که واقعاً دعا کردم.

سریال وی‌اچ‌اس الان دیگه بدجوری به هم ریخته و داغونه، ولی باز هم عاشقشم؛ فقط اون سکانس‌های رابط گوار رو بیخیال شید، خواهش می‌کنم دیگه تکرارش نکنید.

وی/اچ/اس/میکستایپ یه هرج‌ومرج به تمام معناست و دقیقاً به خاطر همین هم جواب داده. فیلم چون دست و پاش توسط استودیوهای بزرگ بسته نشده، فقط برای این ساخته شده که قوانین رو دور بزنه و هر ایده دیوانه‌واری که به ذهنش رسیده رو بریزه روی پرده. سکانس اول با اون عروسک‌های فوق‌العاده خشن، یه فضای آشوب‌ناک و لذت‌بخش ایجاد می‌کنه که تهش می‌رسه به یه پوچیِ مطلق که آدم رو از خنده روده بر می‌کنه. جلوتر، بخش ارنست آر. دیکرسون با اون نوازنده ویولن، کلاً حال و هوای نوار رو عوض می‌کنه و سکانس‌های وحشت کیهانی‌ای رو نشون می‌ده که از نظر بصری واقعاً خیره‌کننده‌ست. حتی مداخلات گروه موسیقی در طول فیلم هم بین لحظات کسل‌کننده و اوج‌های خنده‌دار در نوسانه، اما همین غیرقابل‌پیش‌بینی بودن بخشی از جذابیتشه. توی ژانری که دیگه از فرمول‌های شسته و رفته‌ی استودیویی ته کشیده، وی/اچ/اس/میکستایپ با افتضاح بودنش کنار اومده. فیلم نوسان داره، جیغه و نامنظمه؛ یه هرج‌ومرج خام و بدون سانسور که حس تازگی و زنده بودن رو منتقل می‌کنه.

این دفعه کافی نبود. این قسمت از وی/اچ/اس بد نبود، ولی در مقایسه با قسمت‌های قبلی، قصه‌ها به نظرم اون‌قدرها جذاب نیومدن. همه‌شون شروع خیلی امیدوارکننده‌ای داشتن، ولی هرچی جلوتر رفتن، منو بیشتر خسته کردن. قسمت استاپ‌موشن داشت تبدیل می‌شد به بخش موردعلاقه‌ام، ولی خیلی کوتاه بود و آخرش رو هم درست نفهمیدم. با این حال، فکر نمی‌کنم فیلم بدی باشه، مخصوصاً اگه در نظر بگیریم که کلاً سبک فرنچایز وی/اچ/اس چیه.

به جای اون داستان‌های رابط همیشگی... یه سری اسکچ داریم... که شاید برای کسایی که با موجات عجیب‌وغریب ذهنشون جوره، یه ذره سرگرم‌کننده باشه، ولی برای ما بقیه که از این فضای عجیب دوریم، واقعاً رو اعصاب و بچه‌گانه است.

یه سری چیزای دیدنی توش هست، ولی چون هر از گاهی سراغشون می‌ره، کلاً میشه گفت بیشترش بیخودی بود و به هدف نزد.

بین یه سری قطعه جذاب، این یکی یه آهنگ فراموش‌شدنیه.

هرچند خودِ قسمت‌های وی/اچ/اس هنوز تازگی‌شون رو حفظ کردن، ولی کلا فضای کلی‌شون داره کم‌کم بوی قدیمی می‌ده. برای فرنچایزی که شهرتش رو مدیون پیشرو بودن و کشف چیزهای نو بوده، این وضعیت واقعاً عجیبه.

نقدهای بیشتر به‌زودی ۱ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و به‌زودی همین‌جا اضافه می‌شود.