توی فیلم «یو کن سی اِوریثینگ» هیچ حقیقت یا مکاشفه ذاتیای در کار نیست؛ فقط یه بازی ذهنی متا و پر از کنایه و تضاد که آدم رو همزمان سرگرم میکنه و گیج... اگه قرار باشه بین این همه چیز، دیدگاهی درباره «الیزابت هولمز» پیدا بشه، اونم خیلی مبهم و غیرمستقيمه.
همه چیز را میتوانی ببینی
توی فیلم «یو کن سی اِوریثینگ» هیچ حقیقت یا مکاشفه ذاتیای در کار نیست؛ فقط یه بازی ذهنی متا و پر از کنایه و تضاد که آدم رو همزمان سرگرم میکنه و گیج... اگه قرار باشه بین این همه چیز، دیدگاهی درباره «الیزابت هولمز» پیدا بشه، اونم خیلی مبهم و غیرمستقيمه.
برخی از نقدها
با اون پیچش داستانی مخفیانهاش، فیلم جذابتری میشه. ولی هنوزم بیش از حد «متا»ست که بشه بهش گفت مستند. هرچند اگه خودش یه مستند خالص بود، میتونست عالی بشه و من حتی بدون حضور خودِ الیزابت هولمز هم میتونستم ۳ ساعت تماشاش کنم.
فیلم You Can See Everything بهصورت نوآورانه به اون فضای خاکستری بین داستانهای ساخته شده درباره الیزابت هولمز و داستانهایی که خودش میسازه میپردازه.
این فیلم فقط یه ادامه برای سبک ترکیب کمدی و مستند نیتن فیلدر در کارهایی مثل دِ ریهرسال نیست، بلکه یه جور تکامل یافتهشه. فیلم از هر کسی که توش حضور داره میخواد که به خودش نگاه کنه و با فاصله بین تصوراتش و واقعیت روبرو بشه.
همونطور که ولز حدود ۵۰ سال پیش با دوربینش مخاطب رو بازی میداد، فیلدر و اوپنهایم هم توی این فیلمشون سعی کردن تصور مخاطب از مفهوم اعتماد به همدیگه رو به هم بریزن.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
سی و چهار روز پیش از آنکه الیزابت هولمز، بنیانگذار بدنام سیلیکون ولی، راهی زندان شود، از یک تیم فیلمبرداری بدبین دعوت میکند تا تمام لحظات زندگیاش را مستند کنند. آنچه در ابتدا به عنوان پرترهای صمیمی از یک مجرم مرموز آغاز میشود، به سفری سه ساله و حیرتانگیز در اعماق تاریکی بدل میگردد.
- Nathan FielderDirector
- Lance OppenheimDirector
- Ari BalouzianComposer
- David BolenDirector of Photography
Ari Balouzian