دِی
روایت داخلی دنتیکات فریبکارانهست؛ وقتی میفهمیم که در واقع درباره چیز عمیقتری مینویسه، میبینیم که چطور خشونت به همهمون میرسه، حتی وقتی تو نیمکره دیگهای اتفاق میافته؛ چطور به بچهها از سن خیلی کم روشهای بقا یاد داده میشه؛ و چطور میشه تو «dèy» آرامش پیدا کرد… توصیفهای او از دیاسپورای هائیتی و خانوادههای گستردهشون تو خونهپیشین، با مهربونی کشیده شده و باعث میشه که کتاب حسابی تو رو در خودش بگیره. این داستان برای زمانهمونه؛ یک تأمل قدرتمند درباره تعلق، تجربه مهاجرت و عشق خانوادگی.

بره