ضعیفترین بخش این فیلم فیلمنامهشه و این اثر هم مستثنی نیست. با این حال، اگه بخوایم با استانداردهای فیلمهای اسلشر مقایسهش کنیم، پینوکیو: آناسترانگ به هدفش رسیده؛ یه اثر خاص که دقیقاً همون چیزیه که طرفدارهای این ژانر دنبالشن.
پینوکیو: گسسته
ضعیفترین بخش این فیلم فیلمنامهشه و این اثر هم مستثنی نیست. با این حال، اگه بخوایم با استانداردهای فیلمهای اسلشر مقایسهش کنیم، پینوکیو: آناسترانگ به هدفش رسیده؛ یه اثر خاص که دقیقاً همون چیزیه که طرفدارهای این ژانر دنبالشن.
برخی از نقدها
واقعاً از این فیلم خوشم اومد. اگه قسمت دومش رو بسازن اصلاً تعجب نمیکنم. بازسازی خیلی باحالی از داستان اصلی بود.
پینوکیو: آناسترانگ اولین باریه که حس میکنیم این دنیای داستانی، اون جنبهی مسخره و سرگرمکنندهای که ذاتاً توی ایدهاش هست رو کاملاً پذیرفته. فیلم از صحنههای خشن و خونبار اصلاً نمیترسه، ولی در عین حال تا آخرش یه لبخند کج روی لبات میمونه.
افتضاح بود. وسط فیلم بلند شدم رفتم. ۱۸ دلارم ریخت دور. باید پولم رو پس بگیرم. پاپکورنش هم بیات بود و اصلاً نمیشد خوردش.
فیلم پینوکیو: آناسترانگ با شیطنت تمام به سراغ کمدیهای اغراقآمیز و کیمپی رفته، دقیقا همون کاری که بقیه فیلمهای ترسناک دنیای توئیستد چایلدهود نتونستن انجام بدن. اینجا به جای کشتوکشتارهای بیهدف، یه داستان جذاب و پرتعلیق داریم که در عین حال به طرز تاریکی خندهداره.
هر کسی که از اون مدل خرس پو ویندی و خبیث خوشش اومده باشه، احتمالاً از یه پینوکیوی شرور هم لذت ببره، ولی این به اصطلاح «دنیای پیچدرپیچ کودکی» اثر کارگردان، هنوزم یه ایده کلیشهای و قدیمیه که اینجا هم هیچ جسارت یا خلاقیت خاصی توی پرداختش به چشم نمیخوره.
فیلمنامهای که رایس فریک-واترفیلد نوشته و کارگردانی کرده، پر از تناقض و گسسته. بازیها هم به شدت خشک و مصنوعی هستن.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان این اثر
پینوکیو: گسسته، ساختهی ریس فریک-واترفیلد، داستان پینوکیویی را روایت میکند که تحت تأثیر یک جیرجیرک شرور و به دست ژپتو خلق شده است؛ او برای تبدیل شدن به پسری واقعی مانند برادرش جیمز، جنگی خشونتبار را آغاز میکند تا تکه به تکه، کالبد خود را به شکل یک انسان درآورد.
- Rhys Frake-WaterfieldDirector
- Carlo CollodiNovel
- Andrew Scott BellComposer
- Vince KnightDirector of Photography
Andrew Scott Bell